Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ-ΠΟΙΗΤΕΣ-ΖΩΓΡΑΦΟΙ-ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ- ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ-ΠΟΙΗΤΕΣ-ΖΩΓΡΑΦΟΙ-ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ- ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

WILLIAM GIBSON - ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΚΙΜΠΣΟΝ


Γουίλιαμ ΓκίμπσονO Γουίλιαμ Φορντ Γκίμπσον (γεν. 17 Μαρτίου 1948), Κόνγουεϊ, Βόρεια Καρολίνα) είναι αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Αποκλήθηκε πατέρας του κυβερνοπάνκ, υποκατηγορίας της επιστημονικής φαντασίας, εξαιτίας του όρου κυβερνοχώρος τον οποίο εισήγαγε το 1982 αλλά και της επιτυχίας του πρώτου του μυθιστορήματος, Νευρομάντης, το οποίο έχει πουλήσει περισσότερα από 6,5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως από την πρώτη του έκδοση το 1984 και έχει κερδίσει βραβεία Nebula, Hugo και Philip K. Dick.
Βιογραφία και ΈργοΟ Γκίμπσον μεγάλωσε στη
Βιρτζίνια όπου, μετά το θάνατο του πατέρα του, ήρθε σε επαφή με το κίνημα των μπίτνικ και την επιστημονική φαντασία. Ιδιαίτερα τα γραπτά του Ουίλιαμ Μπάροουζ υπήρξαν καθοριστικά για τη μετέπειτα καριέρα του, ενώ από μικρός ένιωθε μια απέχθεια για τη σκληρή επιστημονική φαντασία. Το 1963 η μητέρα του τον έστειλε εσώκλειστο σε σχολείο της Αριζόνα, όπου και παρέμεινε μέχρι το θάνατο της το 1967. Αμέσως μετά ταξίδεψε στην Καλιφόρνια, αναμείχθηκε με την αντικουλτούρα της εποχής και τελικά κατέφυγε στον Καναδά για να αποφύγει τη στράτευση, κατά την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ. Έμεινε αρχικά στο Τορόντο όπου και γνώρισε μία κοπέλα που θα τον συνόδευε στα ταξίδια του στην Ευρώπη για τα επόμενα χρόνια. Τελικά παντρεύτηκαν το 1972 και εγκαταστάθηκαν στο Βανκούβερ. Εκεί ο Γκίμπσον σπούδασε αγγλική φιλολογία, ήρθε σε επαφή με το μεταμοντερνισμό, βυθίστηκε στο πανκ κίνημα και έγραψε το πρώτο του διήγημα, τα Θραύσματα ενός ολογραφικού ρόδου (1977). Αν και ο ίδιος κατά δήλωση του δεν είχε ιδέα από υπολογιστές, η γνωριμία του με την πρώιμη κουλτούρα των χάκερ θα οριστικοποιήσει το ύφος και τη θεματολογία της γραφής του. Τελικά γνωρίζεται με τον Μπρους Στέρλινγκ και μέχρι το 1982 ο πρώτος κυβερνοπάνκ λογοτεχνικός κύκλος είχε σχηματιστεί. Η απροσδόκητη επιτυχία του Νευρομάντη το 1984, όπου αποκρυσταλλώθηκαν οι επιρροές και η αισθητική του Γκίμπσον αλλά και όλου του καλλιτεχνικού ρεύματος που εκπροσωπούσε, τον έφεραν με μιας στο προσκήνιο και τον έκαναν διάσημο.
Αν και τα πρώιμα κείμενα του ήταν διηγήματα, ο Γκίμπσον έχει γράψει εννέα ολοκληρωμένα μυθιστορήματα, δεκάδες άρθρα σε μεγάλες εκδόσεις και έχει συνεργαστεί με ηθοποιούς, σκηνοθέτες και μουσικούς. Η σκέψη του υπήρξε καθοριστική επίδραση για την επιστημονική φαντασία, την κουλτούρα του κυβερνοχώρου και την
τεχνολογία. Θεωρείται "προφήτης" του Internet και του World Wide Web, ενώ αποτελεί έναν από τους βασικότερους διαμορφωτές του κυβερνοπάνκ. Οι ιστορίες του διαδραματίζονται σε δυστοπικά αστικά σκηνικά του κοντινού μέλλοντος, όπου η υπερυψηλή τεχνολογία, προϊόν της πληροφορικής και της βιοτεχνολογίας, έχει διεισδύσει στην καθημερινότητα. Οι ήρωες του συνήθως είναι περιθωριακοί χαρακτήρες του υποκόσμου, εγκληματίες που χρησιμοποιούν τη διαθέσιμη μελλοντική τεχνολογία για ιδιοτελείς σκοπούς και εμπλέκονται, ηθελημένα ή μη, σε σκοτεινές υποθέσεις. Η πλοκή των έργων του απηχεί νουάρ καταβολές, ενσωματωμένες σε ένα αναγνωρίσιμο σκηνικό ΕΦ. Οι ιστορίες του Γκίμπσον εξετάζουν τις επιπτώσεις των υπολογιστών, των δικτύων πληροφοριών και των ηλεκτρονικών ΜΜΕ στον Άνθρωπο, αλλά και τη διαφαινόμενη εξέλιξη των μεταβιομηχανικών κοινωνιών του παρόντος. Στους κόσμους του ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός διανύει το τελευταίο του στάδιο, έχοντας επικρατήσει οριστικά και έχοντας διαπεράσει κάθε στοιχείο της καθημερινής ζωής. Η μεταμοντερνιστικής αισθητικής γραφή του ώθησε την επιστημονική φαντασία στο προσκήνιο της λογοτεχνικής κριτικής, ενώ η επιτυχία του Νευρομάντη οδήγησε κατά μεγάλο μέρος στη διάδοση του κυβερνοπάνκ ως ξεχωριστού και αναγνωρίσιμου ρεύματος.
Ο Νευρομάντης αποτέλεσε τελικά το πρώτο μυθιστόρημα μίας χαλαρής τριλογίας (Νευρομάντης το 1984, Κόμης Μηδέν το 1986 και Στον αστερισμό της Μόνα Λίζα το 1988) τα βιβλία της οποίας, μαζί με τα περισσότερα από τα πρώιμα διηγήματα του, εκτυλίσσονται στο ίδιο φανταστικό σύμπαν. Το 1990 συνεργάστηκε με τον Μπρους Στέρλινγκ στη συγγραφή του The Difference Engine, ενός διαφορετικού μυθιστορήματος που οδήγησε στην ευρύτερη αναγνώριση του
ατμοπάνκ (steampunk) ως διακριτής λογοτεχνικής υποκατηγορίας. Τη δεκαετία του '90 o Γκίμπσον παρέδωσε μία νέα μυθιστορηματική τριλογία, την "Τριλογία της Γέφυρας", η οποία διαδραματίζεται σε ένα σύμπαν λιγότερο τεχνολογικά προηγμένο, αλλά και πάλι εμφανώς κυβερνοπάνκ. Τα βιβλία αυτά ασχολούνται με τις απαρχές των νέων τεχνολογιών του κυβερνοχώρου και της νανοτεχνολογίας, καθώς και με τη βαθιά και απροσδόκητη επίδραση τους στην κοινωνία. Στον κινηματογράφο έχουν μεταφερθεί τα διηγήματα του Ο Μνημονικός Τζόνι και Ξενοδοχείο Νέο Ρόδο, ενώ ο ίδιος συμμετείχε και στη συγγραφή δύο επεισοδίων της τηλεοπτικής σειράς The X-Files.
Εργογραφία
Μυθιστορήματα
· Νευρομάντης - Neuromancer (1984)
Κόμης Μηδέν - Count Zero (1986)
Στον αστερισμό της Μόνα Λίζα - Mona Lisa Overdrive (1988)
· The Difference Engine (1990 με τον
Μπρους Στέρλινγκ
· Εικονικό Φως - Virtual Light (1993)
Ιντόρου - Idoru (1996)
Οι παρέες του μέλλοντος - All Tomorrow's Parties (1999)
· Αναγνώριση Προτύπων - Pattern Recognition (2003)
· Spook Country (2007)
Διηγήματα
Συλλογές

Ο Μνημονικός Τζόνι - Burning Chrome (1986, Πρόλoγος Μπρους Στέρλινγκ. Περιλαμβάνονται τα:
· "Θραύσματα ενός ολογραφικό ρόδου - Fragments of a Hologram Rose" (1977, UnEarth 3)
· "Ο Μνημονικός Τζόνι - Johnny Mnemonic" (1981, Omni)
· "Το συνεχές του Γκέρνσμπακ - The Gernsback Continuum" (1981, Universe II)
· "Ενδοχώρα - Hinterlands" (1981, Omni)
· "Ξενοδοχείο Νέο Ρόδο - New Rose Hotel" (1981, Omni)
· "Το είδος που ανήκει - The Belonging Kind", με τον Τζον Σίρλεϋ (John Shirley) (1981, Shadows 4)
· "Το κάψιμο της Κρόουμ - Burning Chrome" (1982, Omni)
· "Ερυθρός Αστέρας, Χειμερινή Τροχιά - Red Star, Winter Orbit", με τον Μπρους Στέρλινγκ (1983, Omni)
· "Σκυλοκαυγάς - Dogfight", με τον Μάικλ Σουάνγουικ (1985, Omni)
· "The Winter Market" (Νοε 1985, Vancouver)
ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

ΦΙΛΙΠ ΝΤΙΚ



Ο Φίλιπ Ντικ (Philip Kindred Dick) (
Σικάγο 16 Δεκεμβρίου 1928 - 2 Μαρτίου 1982) ήταν αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.
Ο Philip K. Dick γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1928 στο Σικάγο και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Το 1952 δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα στο περιοδικό "Planet Stories", ενώ τρία χρόνια αργότερα εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Solar Lottery.
Το 1963 τιμήθηκε με το βραβείο Hugo για το έργο του Ο Ανθρωπος στο Ψηλό Κάστρο. Ο Philip Dick πέθανε το 1982, λίγο πριν την ολοκλήρωση του Blade Runner, της κλασικής ταινίας του Ridley Scott, που βασίστηκε στο μυθιστόρημά του Do Androids Dream of Electric Sheep.
Στις μέρες μας θεωρείται πλέον ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς Ε.Φ. Το έργο του χαρακτηρίζεται από την υπαρξιακή αγωνία και τον πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό που εντοπίζονται συνήθως στους μεγάλους της σύγχρονης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, ενώ το μόνο που τον ξεχωρίζει από αυτούς είναι η διαφορετική μυθοπλασία που χρησιμοποιεί, ενδεδυμένη το μανδύα της επιστημονικής φαντασίας. Στα μέσα του Φλεβάρη του
1982 έπαθε εγκεφαλικό. Δεν συνήλθε ποτέ, και στις 2 Μαρτίου 1982 πέθανε στο Σάντα Άνα της Καλιφόρνια από καρδιακή ανεπάρκεια.
Βιβλιογραφία
Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο
Τα τρία στίγματα του Πάλμερ Έλντριτς
Η Μέρι και ο γίγαντας
Ubik
Κυλήστε δάκρυά μου, είπε ο αστυνομικός
Valis
Προτελευταία αλήθεια
Εισβολή από τον Γανυμήδη
Λαβύρινθος θανάτου
Η αποζημίωση και άλλα διηγήματα
Ασύνδετος χρόνος
Ο κόσμος του Τζόουνς
The minority report
Το ηλεκτρικό πρόβατο
Ελεύθερη ραδιοφωνία Αλμπεμουθ
Ο άνθρωπος στο απόρθητο κάστρο
Πριν από το τέλος του κόσμου
Τα ομοιώματα
Εμείς οι Αρειανοί
Οι φυλές του αλφανού φεγγαριού
Ουράνιο μάτι
Έρευνα στο σκοτάδι
Η μετεμψύχωση του Τίμοθυ Αρτσερ
Ο αντίστροφος κόσμος
Οι παίκτες του Τιτάνα
Κόλπο Α.Ε.
Θεϊκή εισβολή
Ελπίζω να φτάσω σύντομα
Ο χρυσαφένιος άντρας
Τριγυρίζοντας σε μικρό τόπο
Όχι από το εξώφυλλό του
Τώρα περίμενε το χτες
Δόκτωρ Μπλαντμάνεϋ
4Χ4
Ο συντηρητής των κεραμικών
Ιστορίες με κοσμικές περιπέτειες
Τέχνη και ιδεολογία

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

ΜΑΞΓΟΥΕΛ ΑΝΤΕΡΣΟΝ


Μάξγουελ ΆντερσονΟ Μάξγουελ Άντερσον (Maxwell Anderson) ήταν Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, γιος ιεροκήρυκα, που γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1888 στο Ατλάντικ της Πενσυλβάνιας. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα κι αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (Stanford) στο Κονέκτικατ. Στα 1914 εργάστηκε ως καθηγητής των αγγλικών. Οι ιδέες του όμως άσκησαν αρνητική επιρροή στην καριέρα του. Ήταν αιτία να απολυθεί από τη θέση που είχε στο Κολλέγιο Whittier στην Καλιφόρνια, προπαγανδίζοντας το ειρηνιστικό κίνημα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι πρώτες επιτυχίες του στο θέατρο ήταν πεζά ρεαλιστικά δράματα (prose realism). Σε συνεργασία με τον
Λώρενς Στώλλινγκς (Laurence Stallings) γράφει το πολεμικό δράμα "Τί κοστίζει η δόξα" (What Price Glory?, 1924) κι αργότερα μια αστική σατιρική κωμωδία "γάμου" "Τα παιδιά του Σαββάτου" (Saturday's Children, 1927), όπως και τους "Θεούς της Αστραπής" (Gods of Lightning, 1928), μαζί με το δημοσιογράφο Χάρολντ Χίκερσον (Harold Hikerson), σχετικά με την υπόθεση Σάκκο-Βαντσέττι (Sacco-Vanzetti), όπου δύο αθώοι εργάτες μετά από δικαστική πλάνη καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν με την κατηγορία πως λήστεψαν και δολοφόνησαν έναν εισπράκτορα.
Αργότερα, το 1933, ο Άντερσον γράφει μια χιουμοριστική πολιτική σάτιρα "Και τα δυό σας σπίτια" (Both Your Houses, 1933), που του χάρισε το
Βραβείο Πούλιτζερ. Ο Άντερσον είναι ο δραματουργός που καθιέρωσε στο αμερικανικό θέατρο την έμμετρη τραγωδία (verse drama). Η καριέρα του κορυφώνεται πράγματι με τα ιστορικά έμμετρα δράματά του "Βασίλισσα Ελισάβετ" (Elizabeth the Queen, 1930) για το μοιραίο έρωτα της βασίλισσας της Αγγλίας Ελισάβετ με το Λόρδο του Έσσεξ, τη "Μαρία της Σκωτίας" (Mary of Scotland, 1933) με ηρωίδα την αντίζηλο της Ελισάβετ Μαρία Στούαρτ, καθώς και το ποιητικό δράμα "Άννα των Χιλίων Ημερών" (1948) για την Άννα Μπολέιν και τον τραγικό γάμο της με τον Ερρίκο Η' της Αγγλίας.
Η κορυφαία στιγμή στην καριέρα του Άντερσον φτάνει το 1935 με το ποιητικό δράμα (poetic drama) "Αποχείμωνο" (Winterset, 1935), σατιρίζοντας το σύγχρονό του
υλιστικό κόσμο. Στο θέμα του φασισμού στρέφεται με το "Λάργκο Κη" (Largo key, 1939), δραματοποιώντας τον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας.
Θέματα παρμένα από την αμερικανική ιστορία ξετυλίγονται στα θεατρικά έργα του "Νύχτα στο Τάος" (Night over Taos, 1932) και "Βάλλυ Φορτζ" (Valley Forge, 1934) σχετικά με τη ζωή του
Τζορτζ Ουάσινγκτον, από την αυστριακή ιστορία "Η Μάσκα των Βασιλιάδων" (Mask of Kings, 1937) για τον αινιγματικό θάνατο του πρίγκιπα Ροδόλφου των Αψβούργων και από τη μεσαιωνική ιστορία την "Ιωάννα της Λορραίνης" (Joan of Lorraine, 1946), που έγινε και κινηματογραφική ταινία το 1948 με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν.
Σε συνεργασία με το
Γερμανό συνθέτη Κουρτ Βάιλ (Kurt Weill, 1900 - 1950), ο Άντερσον έγραψε και έργα για το μουσικό θέατρο - τη "Γιορτή της Νέας Υόρκης" (Knickerbocker Holiday, 1938), "Χαμένοι στ' αστέρια" (Lost in the Stars, 1949), μιούζικαλ βασισμένο στο μυθιστόρημα του Νοτιοαφρικανού συγγραφέα Άλαν Πέιτον (Alan Paton) "Κλάψε, Αγαπημένη Πατρίδα" (Cry, the Beloved Country, 1948).
Σε δύο άλλα έργα του, το "Κερί στον Άνεμο" (Candle in the Wind, 1941) και "Παραμονή του Αγίου Μάρκου" (The Eve of St. Mark, 1942), ο Άντερσον πραγματεύεται γεγονότα από το
Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ στο "Ξυπόλυτος στην Αθήνα" (Barefoot in Athens, 1951) δραματοποιεί τη δίκη του Σωκράτη. Από τα τελευταία έργα του είναι "Ο κακός σπόρος" (The Bad Seed, 1954), μια θεατρική διασκευή του ομότιτλου μυθιστορήματος του Ουίλλιαμ Μαρτς (William March, 1893 - 1954).
O Άντερσον, όπως έχει ειπωθεί, έγινε για το αμερικανικό θέατρο ό,τι ήταν ο
Σίλερ για το γερμανικό και ο Ροστάν για το γαλλικό θέατρο. Πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1959 από εγκεφαλικό στο Στάνφορντ του Κονέκτικατ.