Πόσο σημαντική είναι η ανακύκλωση στην σημερινή εποχή που ζούμε?

Σ’ έναν κόσμο ιδανικό δε θα υπήρχαν απορρίμματα. Με προσεκτική μελέτη  και με τη χρήση καταλλήλων τεχνικών, η παραγωγή απορριμμάτων θα μειωνόταν στο ελάχιστο και έπειτα θα ανακυκλώνονταν μόνο τα αναπόφευκτα υπολείμματα.
   Δυστυχώς, όμως, ο κόσμος μας δεν είναι ιδανικός και καθόλου ενημερωμένος  ώστε να γνωρίζει τη θετική πλευρά της ανακύκλωσης. Κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα καταναλώνει πρώτες ύλες και ενέργεια και παράγει κάποιου είδους άχρηστα υπολείμματα, τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να διοχετευθούν κάπου.
Σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου η μοναδική επιλογή διάθεσης απορριμμάτων ήταν η ταφή τους σε έναν σκουπιδότοπο, οι σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης περιλαμβάνουν συνδυασμό επιλογών διάθεσης, όπως η επεξεργασία με μικροοργανισμούς του βιοαποικοδομήσιμου μέρους των απορριμμάτων για την παραγωγή λιπάσματος ή μεθανίου, η ανάκτηση και ανακύκλωση υλικών, η απλή καύση ή η καύση με παραγωγή πολύτιμης ενέργειας και, τέλος, η ταφή των υπολειμμάτων. Η απόφαση για τον σωστότερο συνδυασμό επιλογών σε μία συγκεκριμένη περιοχή είναι πολύπλοκη και απαιτεί μεγάλη έρευνα για τις ποσότητες και τους τύπους των απορριμμάτων, τη γεωγραφία της περιοχής, κ.λπ.
Η ιδέα της ανακύκλωσης δεν είναι καινούργια. Από τότε που εμφανίστηκε η ζωή, τα απόβλητα ενός οργανισμού χρησιμοποιούνταν ως πόρος για κάποιον άλλο. Αυτήν ακριβώς τη λειτουργία της φύσης μιμούμαστε κι εμείς σήμερα. Στην πράξη, με τον όρο «ανακύκλωση» εννοούμε τον διαχωρισμό των απορριμμάτων σε επιμέρους συστατικά ή ομοιογενείς κατηγορίες συστατικών και την επαναφορά τους στον φυσικό και οικονομικό κύκλο.
Το σημαντικότερο προς ανακύκλωση υλικό είναι το χαρτί, που αποτελεί το 15-25% του συνολικού βάρους των απορριμμάτων και μπορεί να διαχωριστεί σε τρεις ποιότητες. Έπονται τα πλαστικά, τα οποία αποτελούν το 10-20% του συνολικού βάρους των απορριμμάτων, με σημαντικότερα το πολυαιθυλένιο, το ΡΕΤ, το PVC, το πολυπροπυλένιο και το πολυστυρένιο. Το γυαλί αποτελεί το 3-7% του συνολικού βάρους των απορριμμάτων και μπορεί να διαχωριστεί σε τρεις ποιότητες, ανάλογα με το χρώμα. Τέλος, τα μέταλλα αποτελούν το 3-5% του συνολικού βάρους των απορριμμάτων, με σημαντικότερο το αλουμίνιο, για το οποίο υπάρχει σημαντικό οικονομικό ενδιαφέρον λόγω της υψηλής τιμής του.
Με εξαίρεση τα πλαστικά, για όλα τα υπόλοιπα υλικά δεν εντοπίζονται σημαντικά προβλήματα στον διαχωρισμό, την τεχνολογία ανακύκλωσης και την απορρόφησή τους από τις ελληνικές βιομηχανίες, αρκεί βέβαια να τηρούνται στοιχειώδεις προϋποθέσεις καθαρότητας των υλικών.
Τα οφέλη που προκύπτουν από την ανακύκλωση υλικών είναι πολλά, με σημαντικότερο όλων την εξοικονόμηση μεγάλου ποσοστού ενέργειας. Για παράδειγμα, για την παραγωγή γυαλιού η εξοικονόμηση φτάνει το 90% σε σχέση με τη χρήση «παρθένων» υλικών, για την παραγωγή λευκοσίδηρου το 78%, για την παραγωγή αλουμινίου το 95% και για την παραγωγή ΡΕΤ το 99%.
Επιπλέον, με την ανακύκλωση μειώνεται ο όγκος των απορριμμάτων που καταλήγουν στα σκουπίδια, με συνέπεια την αύξηση του χρόνου ζωής των χώρων υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, ο οποίος σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να διπλασιαστεί ή ακόμη και να τριπλασιαστεί.
Επίσης, ο χρόνος αποικοδόμησης των μη ανακυκλώσιμων υλικών είναι κατά πολύ μικρότερος όταν απουσιάζουν τα ανακυκλώσιμα, με αποτέλεσμα ο χώρος υγειονομικής ταφής να μπορεί να αποκατασταθεί και να διαμορφωθεί για άλλες χρήσεις πολύ πιο γρήγορα.
Συχνά προβάλλεται ο εσφαλμένος ισχυρισμός ότι η ανακύκλωση είναι σε θέση να υποκαταστήσει πλήρως τους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Πρέπει, όμως, να γίνει κατανοητό ότι η ανακύκλωση αποτελεί μέρος μόνο της λύσης. Μπορεί οι τεχνολογικές εξελίξεις να υπόσχονται πολλά, πάντα όμως θα υπάρχουν απορρίμματα που για κάποιους λόγους δεν μπορούν να ανακυκλωθούν.
Παράλληλα, πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους καταναλωτές ότι δεν απαλλάσσονται των ευθυνών τους απλά με το να προσκομίζουν το γυαλί ή το χαρτί στα σημεία συλλογής. Είναι πολύ σημαντικό να συλλέγουν τα απορρίμματα προς ανακύκλωση, νιώθοντας ίσως έτσι και λιγότερο σπάταλοι, όμως εξίσου κρίσιμο είναι να αγοράζουν παράλληλα τα ανακυκλωμένα υλικά, ώστε η κυκλική πορεία να συνεχιστεί.
Δειλά-δειλά η προσπάθεια ανακύκλωσης έχει ξεκινήσει και στην Ελλάδα, με τους γνωστούς μπλε κάδους σε όλες τις γειτονιές για ανακύκλωση γυαλιού, μετάλλων, χαρτιού και πλαστικών. Ευχή όλων είναι να γίνει κατανοητή η αναγκαιότητα του εγχειρήματος, γιατί ο χρόνος και οι λύσεις λιγοστεύουν.
Είναι προφανές ότι ο διαχωρισμός των συσκευασιών από τα υπόλοιπα σκουπίδια περιλαμβάνει και κάποιον δικό μας κόπο. Ενδεχομένως ο μπλε κάδος της γειτονιάς μας να βρίσκεται σε απόσταση από το σπίτι μας. 
   Αξίζει, όμως, να προσπαθήσουμε και να μην αποθαρρυνόμαστε από τις εικόνες γεμάτων κάδων με βουνά από άσχετα σκουπίδια. Επίσης, δεν πρέπει να μας επηρεάζουν οι απαξιωτικές φήμες ότι «ανακύκλωση δεν γίνεται». Ανακύκλωση γίνεται, αλλά το ποσοστό επιτυχίας εξαρτάται και από την ποιότητα της δικής μας συμμετοχής, δηλαδή από το πόσο συχνά και προσεκτικά διαχωρίζουμε τις συσκευασίες και τις τοποθετούμε στους μπλε κάδους. 
    Εν τέλει, ο υπερβολικά δύσπιστος μπορεί να ακολουθήσει ένα όχημα συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών μέχρι τον τελικό προορισμό του, ώστε να διαπιστώσει ό ίδιος, εάν και πού καταλήγει η προσωπική μας συμβολή στην ανακύκλωση.
Η ανακύκλωση είναι υπόθεση και ευθύνη όλων. Ζούμε στην ίδια κοινωνία, μοιραζόμαστε τον ίδιο αέρα και όλοι θα υποστούμε τις ίδιες οδυνηρές συνέπειες εάν το εγχείρημα της ανακύκλωσης τελικά δεν επιτύχει. Το μόνο που χρειάζεται είναι έλλειψη προκατάληψης και συστηματική, ποιοτική προσπάθεια.

Όταν κοιτάς τη ζωή σου έχοντας τα μάτια σου πρός τον Θεό..........

Όταν κοιτάς την ζωή σου  έχοντας στραμμένα τα μάτια σου πρός τον Θεό τότε η ευτυχία δεν αργεί να σε επισκεπτεί.....Τότε γαληνεύει η ζωή σου!!

ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΑΜΕ ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ....

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ...
ΚΑΙ  ΟΜΩΣ ΓΥΡΙΣΑΜΕ ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ,ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ...........


ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΕΤΤΑ 
ΣΠΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ

Tα όνειρα δεν ξεχνιούνται ποτέ.........

Όταν φοβάσαι, τίποτα δεν έχει σημασία. Μόνο να ξεφύγεις, να πας μακριά από την αιτία του φόβου. Δε θες να είσαι κοντά σε αυτό που σε φοβίζει. Μόνο για αυτό το λόγο, εσύ είσαι ικανός να τρέξεις μίλια μακριά. Χωρίς να θες να αποδέιξεις κάτι. Απλά θέλοντας να διαφύγεις. Αυτός ο φόβος, μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Είτε υλικές, είτε συναισθηματικές. Μπορεί να είναι προσωρινός, μπορεί να είναι μόνιμος, μπορεί απλώς να ρίξεις μια τρεχάλα έτσι γιατί στην σβούριξε. Μόνο εσύ ξέρεις. Κανένας άλλος.

Πολλές φορές, θες να πας να συναντήσεις τα όνειρά σου. Γι'αυτό και τρέχεις. Προσπαθείς να ξεφύγεις από την καθημερινότητα, για να πας στον ονειρικό σου κόσμο. Έτσι, έστω και για μερικά λεπτά. Απλά για να φύγεις μακριά.

Όταν ο άνθρωπος τρέχει, νιώθει ότι ελευθερώνεται. Γιατί άραγε; Φεύγει με ταχύτητα από αυτό που τον δεσμεύει. Νιώθει τον αέρα, το σύμβολο της απόλυτης ελευθερίας, που ταξιδεύει μόνο του όπου θελήσει, να τον μαστιγώνει ανελέητα, σα να του λέει, έλα και συ μαζί μου. Έτσι ο άνθρωπος τρέχει όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο γρήγορα, βγάζει φτερά στα πόδια του, ονειρεύεται ελάφια, λαχανιάζει μα συνεχίζει, με το σακάκι του να τον τραβάει πίσω, να το βγάζει για να ελευθερωθεί, με τον αέρα να του δίνει όλο και πιο μεγάλη ώθηση, θέλοντας ο άνθρωπος να αποδράσει, ξεπερνώντας τα ψυχικά του όρια, ξεπερνώντας τα φυσικά του όρια, φτάνοντας στο αποκορύφωμα της δύναμής του, εξαντλώντας κάθε απόθεμα ενέργειας, φτάνοντας στο ζενίθ των δυνατοτήτων του με αποτέλεσμα να πέσει στο τέλος, εξαντλημένος, και τελείως αποκαμωμένος, στο έδαφος, έχοντας πια, επιστρέψει στην πραγματικότητα. Όμως η εμπειρία που μόλις έζησε, θα του μείνει αξέχαστη, μιας και τα όνειρα, οι ελπίδες και οι αναμνήσεις δεν ξεχνιούνται ποτέ.........

Ευτυχία στην Ζωή..............

Περπατώντας στις Γειτονιές του Κόσμου, όσο και αν έψαξα μέσα από χαρές και λύπες, τελικά όλα τα βήματα μου, με οδήγησαν σε ένα απόσταγμα για την καθημερινότητα μας.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη Ευτυχία στην Ζωή,

από  το να Αγαπάς και να σε Αγαπούν.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη Ευτυχία στην Ζωή,

από  το να Προσφέρεσαι από Αγάπη,

και να Προσφέρονται οι άλλοι και για σένα από Αγάπη.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη Ευτυχία στην Ζωή,

από το να θυσιάζεσαι για τους άλλους,

και να θυσιάζονται οι άλλοι για σένα, από Αγάπη.

Και τελικά, ίσως, δεν υπάρχει μεγαλύτερη Ευτυχία στην Ζωή,

από το να είσαι ο Εαυτό σου.

Πέρα από Profile και βιογραφικά, από εικονικές πραγματικότητες,

και υπέρμετρες προσδοκίες. Απλά να είσαι άνθρωπος.

Μετά από πολύ καιρό στην έρημο της μοναξιάς μου, ένα μέρος, που μου αρέσει να το επισκέπτομαι ταχτικά, μα πάντα είναι ένα επικίνδυνο μέρος για να παραμένεις κανείς για πολύ εκεί, ένα ακόμα Ταξίδι ξεκινάει η Ψυχή μου στις Γειτονιές του Κόσμου, με προορισμό το ΦΩΣ την Ζωή και την Αγάπη. Με απλότητα. Γιατί η απλότητα, είναι πάντα ο καλύτερος φίλος του άνθρωπου.

Είναι εκείνος ο καλός φίλος,ο Απλός, που σε κάνει να είσαι ο εαυτό σου, με γαλήνη και χαρά, πέρα από Profile και βιογραφικά, από εικονικές πραγματικότητες και υπέρμετρες προσδοκίες.

Τα βήματα θα είναι αργά. Αλλά με την ευχή, κάθε βήμα να είναι γεμάτο ΦΩΣ, Ζωή και Αγάπη.

Καλό ταξίδι να έχουμε Ψυχή μου, στις Γειτονίες του Κόσμου. Καλή συνέχεια στο ταξίδι μας, στην Επιστροφή της Αγάπης.

ΔΗΜΗΤΡΑ

Ο δρόμος είναι άδειος.

Ο δρόμος είναι άδειος.
Μια δυο γάτες που και που φαίνονται.
Ούτε οι κλέφτες δεν έχουνε βγει για σεργιάνι.
Το φεγγάρι φωτίζει κάθε γωνιά του δρόμου. Δε μπορείς να κρυφτείς αυτή τη νύχτα. Όμορφη νύχτα. Αν αφουγκραστείς τη σιγαλιά θα ακούσεις τις ανάσες των ανθρώπων. 
Χμμ....κάτι φαίνεται να περπατεί στη σκιά των κτηρίων... είναι ο φύλακας των ονείρων! 
Ακούω την ονειρομηχανή του κάπου μακριά. 
Μοιράζει όνειρα για μία ακόμα νύχτα. Ώρα σε λίγο να ξαπλώσω. Αν περιμένω λίγο ακόμα, δε θα προλάβω να αποκοιμηθώ πριν φτάσει ο φύλακας. 
Αναρωτιέμαι τι όνειρο θα μου μοιράσει απόψε. Πάντως θα είναι ευχάριστο. Γιατί θά με πάρει ο ύπνος με ένα χαμόγελο.

Στην κοινωνία της πληροφορίας η γυναίκα σήμερα...............

 Στην κοινωνία της πληροφορίας,η γυναίκα σήμερα, καθημερινά δέχεται  πληθώρα μηνυμάτων που προσδίδουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που "πρέπει" να έχει προκειμένου να συμβαδίζει με το γυναικείο πρότυπο ομορφιάς.
Καθημερινά με το πάτημα και μόνο ενός κουμπιού παρατηρεί κανείς στην τηλεόραση, στα
σίριαλ, στις εκπομπές, στις διαφημίσεις να προβάλλεται η εικόνα μιας καλογυμνασμένης ψηλής γυναίκας, με λεπτό σώμα και τέλειες αναλογίες, ξανθιάς, καλοχτενισμένης και βαμμένης, που η εμφάνισή της αγγίζει σχεδόν την τελειότητα.
  Έτσι η γυναίκα μέσω της παραπάνω διαδικασίας προσπαθεί να ταυτιστεί με το παραπάνω πρότυπο.
Με τον τρόπο αυτό μπαίνει σε έναν μόνιμο αγώνα, σε ένα μόνιμο στρές και άγχος προκειμένου  να  τελειοποιήσει την εικόνα της.
Κάπου εκεί, στην αναζήτηση της τελειότητας και στο ταξίδι του ανταγωνισμού, χάνει τον εαυτό της. Προσπαθώντας να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι, οδηγείται σε συμπεριφορές άγχους.
Το άγχος τόσο της εικόνας όσο και της απόδοσης σχετίζεται με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση του ατόμου που το βιώνει.
Το πώς αντιλαμβάνεται και αποδέχεται κανείς το σώμα τους και τον εαυτό του όπως έχει γεννηθεί ή δημιουργηθεί  επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την προσωπικότητα του ατόμου και τη διάθεσή του για σεξουαλική δραστηριότητα.
Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να αποφεύγει κανείς το σεξ για να μην έρθει στη δύσκολη θέση να μην φανερώσει  το σώμα του και επομένως να μην προσβληθεί.
Η αρνητική εικόνα εαυτού, όπως όταν, για παράδειγμα, κάποια γυναίκα αισθάνεται ότι έχει πάρει κάποια κιλά παραπάνω, κάνει το άτομο να αισθάνεται δυσφορία και να νοιώθει ότι δεν μπορεί να προκαλέσει ερωτικά το σύντροφό του, με αποτέλεσμα να έχει μειωμένη σεξουαλική επιθυμία.
Ωστόσο, ακόμα και όταν εμπλέκεται σεξουαλικά, είναι πιθανό να μην αφήνεται να απολαύσει τη σεξουαλική επαφή, καθώς έχει το άγχος για το πώς θα νιώθει ο σύντροφός της..
Η έλλειψη επιθυμίας, διέγερσης και οργασμού είναι οι πιο συνήθεις διαταραχές που μπορεί να βιώσει μια γυναίκα με τους παραπάνω προβληματισμούς και με την υπερβολή και ακραίου τύπου ενασχόληση με την αυτοεικόνα της.
Άς μην κοιτάμε λοιπόν μόνο την εξωτερική εικόνα,αλλά ας μάθουμε να προσεγγίζουμε τον άνθρωπο για τον χαρακτήρα του και την ψυχή του.....

Δήμητρα Σέττα

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι ....

-θέλω να μου χαρίσεις κάτι... - Ό,τι θες.
- Ό,τι θέλω; Τ' ορκίζεσαι; - Στ' όρκίζομαι.
- Είναι δύσκολο. - Δεν πειράζει.
- Είναι ακριβό. - Δεν με νοιάζει.
- Είναι σπάνιο. - Τόσο το καλύτερο.
- Είναι επικίνδυνο. - Δεν φοβάμαι.
- Μπορεί να καείς άμα το πιάσεις. - Θα γίνω νερό να σβήσω την φωτιά.
- Μπορεί να σου γλιστρήσει απ' τα χέρια και να φύγει. - Θα το ξαναπιάσω.
- Μπορεί να πάει πολύ μακριά. - Θα το κυνηγήσω.
- Μπορεί να χαθεί στον ουρανό. - Θα γίνω πουλί να το ψάξω.
- Μπορεί να βυθιστεί στη θάλασσα. - Θα γίνω αγκίστρι να το πιάσω.
- Μπορεί να πνιγεί στο σκοτάδι. - Θα περιμένω τα χαράματα.
- Μα μπορεί να διαλυθεί ως τότε. - Θα φέρω τ' άστρα να φωτίσουν πιο νωρίς.
- Είναι τόσο μικρό, δεν θα μπορέσεις να το πιάσεις. - Θα ζητήσω σ' ένα μυρμήγκι να με βοηθήσει.
- Κι αν είναι μεγάλο σαν σπίτι; - Θα φέρω γερανό.
- Κι αν είναι μεγάλο σαν βουνό; - Θα φέρω ένα γερανό πιο μεγάλο από βουνό.
- Υπάρχει; - Θα τον φτιάξω.
- Που ξέρεις να φτιάχνεις γερανούς; - Δεν ξέρω.
- Τότε; - Τότε θα μάθω.
- Από που; - Από τα βιβλία.
- Κι αν δεν το λένε τα βιβλία; - Θα βρω τον γέροντα που φτιάχνει γερανούς.
- Κι αν έχει πεθάνει; - Θα βρω τον άλλον γέροντα.
- Ποιον άλλον γέροντα; - Εκείνον που ξέρει όλα τα βότανα.
- Όλα τα βότανα; - Όλα τα χόρτα και τα μικρά άνθη του αγρού. Ξέρει τι μάγια κρύβουν.
- Και πως θα φέρει εκείνος το βουνό; - Όχι εκείνος, εγώ. Θα μου δώσει βότανα να πιω, να γίνω τόσο δυνατός, που θα μπορέσω να το σηκώσω το βουνό.
- Εμένα θα μπορείς να με πάρεις αγκαλιά; - Πάντα.
- Τώρα. - Τώρα. Έλα, τι θέλεις;
- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι. - Ό,τι θέλεις.
- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ' ορκίζεσαι; - Στ' ορκίζομαι.
- Θέλω ... θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά. - Να το φτιάξουμε.
- Με τι; - Με τι θέλεις;
- Δεν ξέρω. - Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά.
- Όχι, όχι δεν είναι έτσι. - Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα, με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις.
- Όχι, όχι, δεν θέλω κλειδί. - Γιατί;
- Μπορεί να το χάσω. - Θα στο κρεμάσω στον λαιμό.
- Μπορεί να χαθώ κι εγώ. - Θα έρθω να σε βρω.
- Κι αν δεν μπορείς να με βρεις; - Θα μπορέσω.
- Κι αν είναι σκοτάδι; - Θ' ανάψω κερί.
- Κι αν λιώσει το κερί; - Ως τότε θα σ' έχω βρει.
- Κι αν όχι; - Θα ψάχνω ώσπου να σε βρω.
- Πόσο θα ψάχνεις; - ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
- Τι θα πει για πάντα; - Ότι Σ' ΑΓΑΠΩ!
- Κι εγώ τι θα κάνω ώσπου να με βρεις; - Μπορείς να κοιμηθείς.
- Που; - Κάτω από μια μυρσινιά.
- Που έχει μυρσινιές; - Παντού.
- Έχει και λιοντάρια παντού; - Όχι.
- Που έχει λιοντάρια; - Στην ζούγκλα.
- Είναι κοντά η ζούγκλα; - Πολύ μακριά. Στην άλλη άκρη του κόσμου...
- Δεν μπορούν να έρθουν εδώ ποτέ; - Ποτέ.
- Τ' ορκίζεσαι; - Στ' ορκίζομαι.
- Ξέχασα τι θα πει για πάντα. - Θα πει ότι σ' αγαπώ.
- Πόσο; - Ως τον ουρανό.
- Ναι, ναι. Να κοιμηθώ τώρα; - Ναι.
- Θα με πάρεις αγκαλιά; - Ναι.
- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι. - Ό,τι θέλεις.
- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ' ορκίζεσαι; - Ναι.