ΡΟΥΤΖΕΡΟ ΛΕΟΝΚΑΒΑΛΟ

Ρουτζέρο ΛεονκαβάλοΟ Ρουτζέρο Λεονκαβάλο (Ruggero Leoncavallo, 8 Μαρτίου 1857 - 9 Αυγούστου 1919) ήταν Ιταλός συνθέτης όπερας και λιμπρετίστας.
Ο Λεονκαβάλο γεννήθηκε στη Νάπολη και σπούδασε μουσική στο Κονσερβατόριο Σαν Πιέτρο της Μαγιέλα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Αρχικά ήταν ένθερμος υποστηρικτής της μουσικής του Βάγκνερ, τον οποίο γνώρισε στη Μπολόνια, και τον επηρέασε στα πρώτα του έργα. Ξεκίνησε την καριέρα του ως πιανίστας στην Αίγυπτο και αργότερα δίδαξε φωνητικά και πιάνο στο Παρίσι.
Ως παραγωγός γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1890 ανεβάζοντας την όπερα Καβαλερία Ρουστικάνα (Cavalleria Rusticana - Χωριάτικη ιπποσύνη) του Μασκάνι. Άμεσα ανέβασε τη δικιά του όπερα verismo "Οι Παλιάτσοι" που παίχτηκε στο Μιλάνο το 1892 και είχε μεγάλη επιτυχία. Ως σήμερα, είναι το μοναδικό έργο του Λεονκαβάλο που συμπεριλαμβάνεται στο οπερετικό ρεπερτόριο. Τον επόμενο χρόνο, το έργο του Medici παίχτηκε στο Μιλάνο αλλά όπως και το έργο το Chatterton (1896) δεν γνώρισε την προτίμηση του κοινού. Με την εκτέλεση του Μποέμ (La Bohéme) το 1897 στη Βενετία, το ταλέντο του έλαβε δημόσια αναγνώριση. Μέχρι σήμερα, δύο άριες για τενόρους απο την όπερα Μποέμ τραγουδούνται περιστασιακά στην Ιταλία. Μεταγενέστερες όπερες του Λεονκαβάλο ήταν η Zazà (1900) και η Der Roland (1904). Καμία απο τις τελευταίες του όπερες παίζεται σήμερα εκτός απο την άρια για βαρύτονους απο την όπερα Zazà.
Ο Λεονκαβάλο έγραφε τα λιμπρέτα για όλα του τα έργα και θεωρείται ένας απο τους σημαντικότερους λιμπρετίστες μετά τον Αρίγκο Μπόιτο. Επίσης ήταν ένας απο τους πρώτους συνθέτες που ασχολήθηκε με την ηχογράφηση δίσκων γραμμοφώνου. Έγραψε το τραγούδι Mattinata (ηχογρ. με τον μυθικό τενόρο Καρούζο, 1904) και διεύθυνε την όπερα του Οι Παλιάτσοι το 1907 για την δισκογραφική εταιρεία G & T Company.
Πέθανε στις 9 Αυγούστου 1919 στο Μοντεκατίνι.
Όπερες· Οι Παλιάτσοι (21 Μαΐου 1892, Teatro Dal Verme, Μιλάνο)
· I Medici (9 Νοεμβρίου 1893, Teatro Dal Verme, Μιλάνο) [πρώτο μέρος της τριλογίας Crepusculum - ατελής]
· Chatterton (10 Μαρτίου 1896, Teatro Argentina, Ρώμη) [rev. of a work written in 1876 ]
· Μποέμ (6 Μαΐου 1897, Teatro La Fenice, Βενετία)
· Zazà (10 Νοεμβρίου 1900, Teatro Lirico, Μιλάνο)
· Der Roland von Berlin (13 Δεκεμβρίου 1904, Deutsche Oper, Βερολίνο)
· Maia (15 Ιανουαρίου 1910, Teatro Costanzi, Ρώμη)
· Gli Zingari (16 Σεπτεμβρίου 1912, HippodRoma, Λονδίνο)
· Mimi Pinson (1913, Teatro Massimo, Παλέρμο) [διασκευή του Μποέμ (La Bohème)]
· Edipo Re (13 Δεκεμβρίου 1920, Opera Theatre, Σικάγο)
Οπερέτες
· La jeunesse de Figaro (1906, ΗΠΑ)
· Malbrouck (19 Ιανουαρίου 1910, Teatro Nazionale, Ρώμη)
· La reginetta delle rose (24 Ιουνίου 1912, Teatro Costanzi, Ρώμη)
· Are you There? (1 Νοεμβρίου 1913, Theatre Prince of Wales, Λονδίνο)
· La candidata (6 Φεβρουαρίου 1915, Teatro Nazionale, Ρώμη)
· Prestami tua moglie (2 Σεπτεμβρίου 1916, Casino delle Terme, Μοντεκατίνι)
· Goffredo Mameli (27 Απριλίου 1916, Teatro Carlo Felice, Γένοβα)
· A chi la giarrettiera? (16 Οκτωβρίου 1919, Teatro Adriano, Ρώμη)
· Il primo bacio (29 Απριλίου 1923, Salone di cura, Μοντεκατίνι)
· La maschera nuda (26 Ιουνίου 1925, Teatro Politeama, Νάπολη)

Πιότρ Τσαϊκόφσκι

Ο Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, (7 Μαΐου, 1840 – 6 Νοεμβρίου, 1893 -Γρηγ. Ημ.)/ 25 Απριλίου, 1840 – 25 Οκτωβρίου, 1893 -Ιουλ. Ημ.)) ήταν ρώσος συνθέτης της ρομαντικής εποχής. Όσο το ύφος του διευρυνόταν,ο Τσαϊκόφσκι έγραψε μουσική σε ένα μεγάλο φάσμα ειδών, συμπεριλαμβανομένων συμφωνίας, όπερας, μπαλέτου, οργανικής μουσικής, μουσικής δωματίου και τραγουδιού. Έγραψε μερικά από τα πιο δημοφιλή ορχηστρικά και θεατρικά μουσικά έργα στο σύγχρονο κλασικό ρεπερτόριο, όπως τα μπαλέτα Η λίμνη των κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη και Ο Καρυοθραύστης, η Ουβερτούρα 1812, το Πρώτο Κοντσέτο για Πιάνο, επτά συμφωνίες και η όπερα Ευγένιος Ονέγκιν.
Ο Τσαϊκόφσκι γεννήθηκε σε μια μεσοαστική οικογένεια. Η εκπαίδευση που έλαβε τον προετοίμασε για δημόσιο υπάλληλο παρά την πρώιμη μουσική ανάπτυξη που είχε επιδείξει. Ενάντια στις επιθυμίες της οικογένειάς του αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στη μουσική και το 1862 μπήκε στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, από όπου αποφοίτησε το 1865. Αυτή η τυπική εκπαίδευση με πολλές επιρροές από τη Δύση, τον ξεχώρισε από τη σύγχρονή του εθνικιστική κίνηση, υλοποιημένη από μια ομάδα νεαρών Ρώσων συνθετών γνωστοί ως Η Ομάδα των Πέντε, με τους οποίους ο Τσαϊκόφσκι μία ανάμεικτη επαγγελματική σχέση καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του.
Αν και απόλαυσε πολλές επιτυχίες, δεν ήταν ποτέ συναισθηματικά ασφαλής και η ζωή του ήταν διάστικτη με προσωπικές κρίσεις και περιόδους κατάθλιψης. Παράγοντες που συντέλεσαν σε αυτό ήταν η καταπιεσμένη του ομοφυλοφιλία και ο φόβος της διαπόμπευσης, ο καταστροφικός του γάμος και η ξαφνική κατάρρευση της μοναδικής διηνεκούς σχέσης στην ενήλικη ζωή του, της δεκατριάχρονης σχέσης του με την πλούσια χήρα Ναντέτστντα φον Μεκ. Εν μέσω προσωπικών αναταραχών η φήμη του Τσαϊκόφσκι μεγάλωνε. Τιμήθηκε από τον Τσάρο, του χορηγήθηκε ισόβια σύνταξη και εγκωμιαζόταν στα μουσικά μέγαρα όλου του κόσμου. Ο ξαφνικός του θάνατος σε ηλικία 53 ετών αποδίδεται γενικά σε χολέρα αλλά κάποιοι τον αποδίδουν σε αυτοκτονία.
Αν και είναι διαχρονικά δημοφιλής στο φιλόμουσο κοινό όλου του κόσμου. ο Τσαϊκόφσκι έχει κατά καιρούς επικριθεί σκληρά από κριτικούς, μουσικούς και συνθέτες. Παρόλ' αυτά, η φήμη του ως ένας σημαντικός και αξιόλογος συνθέτης θεωρείται πλέον γενικά απρόσβλητη. Στις αρχές και στα μέσα του 20ου αιώνα, οι δυτικοί κριτικοί απέρριπταν τη μουσική του ως κοινή και με έλλειψη υψηλού πνεύματος, αλλά αυτή η περιφρόνηση έχει κατά μεγάλο μέρος εξαλειφθεί.
Παιδικά χρόνιαΤο 1840, ο Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι γεννήθηκε στο Βότκινσκ, μια μικρή πόλη στη σημερινή Δημοκρατία των Ουντμούρτ. Ο πατέρας του, Ίλυα Πέτροβιτς Τσαϊκόφσκι, ήταν ένας κυβερνητικός μηχανικός ορυχείων ουκρανικής εθνικότητας, ο οποίος δούλευε ως διευθυντής εργοστασίων σε διάφορες ρώσικες πόλεις. Η μητέρα του συνθέτη Αλεξάνδρα Αντρέγιεβνα ντ' Ασσιέ, είχε εν μέρει γαλλική καταγωγή και ήταν η δεύτερη από τις τρεις συζύγους του Ίλυα.
Ο Πιοτρ ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο από τα έξι παιδιά από το δεύτερο γάμο του πατέρα του. Είχε τέσσερεις αδερφούς (το Νικολάι, τον Ιππόλυτο και τους δίδυμους Ανατόλι και Μόντεστ με τον τελευταίο να είναι μεταφραστής, δραματουργός και λιμπρετίστας) και μια αδερφή, την Αλεξάνδρα. Είχε επίσης μια ετεροθαλή αδερφή, τη Ζιναΐδα, από τον πρώτο γάμο του πατέρα του.
Το 1843 οι γονείς του Τσαϊκόφσκι προσέλαβαν μια Γαλλίδα γκουβερνάντα, τη Φαννύ Ντουρμπάχ. Η αγάπη και η τρυφερότητά της προς τα παιδιά λέγεται πως ερχόταν σε αντίθεση με την Αλεξάνδρα, η οποία περιγράφεται από ένα βιογράφο ως ένας ψυχρός, δυστυχισμένος, απόμακρος γονιός που δεν ήταν καθόλου επιρρεπής σε εκδηλώσεις τρυφερότητας. Παρόλ' αυτά, άλλοι συγγραφείς υποστηρίζουν πως η Αλεξάνδρα λάτρευε το γιο της.
Ο Τσαϊκόφσκι ξεκίνησε μαθήματα πιάνου στην ηλικία των πέντε ετών. Ως ένας πολύ ταλαντούχος μαθητής ο Τσαϊκόφσκι μπορούσε να διαβάζει μουσική τόσο καλά όσο και ο δάσκαλος του μέσα σε τρία χρόνια. Οι γονείς του υποστήριζαν πάρα πολύ το μουσικό ταλέντο του, προσλαμβάνοντας για εκείνον έναν καθηγητή, αγοράζοντάς του ένα όργανο και ενθαρρύνοντας τις σπουδές του στο πιάνο. Ωστόσο, ο ενθουσιασμός των γονιών του για το μουσικό ταλέντο του σύντομα υποχώρησε. Το 1850, η οικογένεια αποφάσισε να στείλει τον Τσαϊκόφσκι στην Αυτοκρατορική Νομική Σχολή στην Αγία Πετρούπολη. Αυτό το ίδρυμα εξυπηρετούσε τους λιγότερο αριστοκράτες και μεγαλοαστούς και θα τον προετοίμαζε για μια καριέρα ως δημόσιος υπάλληλος. Καθώς η κατώτατη ηλικία αποδοχής σε αυτή τη σχολή ήταν τα δώδεκα, ο Τσαϊκόφσκι έπρεπε να περάσει δύο χρόνια εσώκλειστος στο προκαταρκτικό σχολείο της Αυτοκρατορικής Νομικής Σχολής 1.300 χλμ. μακριά από την οικογένειά του. Μόλις πέρασαν αυτά τα δύο χρόνια, ο Τσαϊκόφσκι μεταφέρθηκε στην Αυτοκρατορική Νομική Σχολή για να ξεκινήσει έναν επταετή κύκλο μαθημάτων.
Αναδυόμενος Συνθέτης
Δημόσιες ΥπηρεσίεςΣτις 25 Ιουνίου 1854 ο Τσαϊκόφσκι υπέστη το σοκ του θανάτου της μητέρας του, Αλεξάνδρας, από χολέρα. Επηρεάστηκε τόσο που δεν ήταν σε θέση να ενημερώσει τη Φαννύ Ντουρμπάχ πριν περάσουν δύο χρόνια. Μολαταύτα, μέσα σε ένα μήνα από το θάνατο της μητέρας του έκανε τις πρώτες του σοβαρές προσπάθειες στη σύνθεση, ένα βαλς στη μνήμη της. Αρκετοί συγγρφείς υποστηρίζουν πως η απώλεια της μητέρας του έπαιξε κατηγορηματικό ρόλο στη σεξουαλική ανάπτυξη του Τσαϊκόφσκι, μαζί με την εμπειρία του στην υποτιθέμενη εκτεταμένη ομοφυλοφιλική άσκηση ανάμεσα στους μαθητές της Αυτοκρατορικής Νομικής Σχολής. όποια κι αν είναι η αλήθεια, κάποιες φιλίες με συμφοιτητές, όπως με τον Αλεξέι Ακπούτιν και τον Βλαντιμίρ Γκέραρντ, ήταν αρκετά έντονες ώστε να διαρκέσουν για το υπόλοιπο της ζωής του. Η μουσική δε θεωρούταν προτεραιότητα στη Σχολη αλλά ο Τσαϊκόφσκι παρακολουθούσε συχνά όπερα και θέατρο με άλλους φοιτητές. Αγαπούσε τα έργα του Ροσσίνι, του Μπελίνι, του Βέρντι και του Μότσαρτ. Ο κατασκευαστής πιάνων Φράντζ Μπέκερ επισκεπτόταν περιστασιακά τη σχολή ως δάσκαλος μουσικής. Αυτή ήταν η μόνη επίσημη μουσική εκπαίδευση που έλαβε ο Τσαϊκόφσκι εκεί. Από το 1855 ο Ίλυα Τσαϊκόφσκι χρηματοδότησε ιδιαίτερα μαθήματα με τον Ρούντολφ Κούντινγκερ, έναν πασίγνωστο δάσκαλο πιάνου από τη Νυρεμβέργη. Ο Ίλυα ρώτησε, επίσης, τον Κούντινγκερ σχετικά με τη μουσική καριέρα του γιου του. Ο Κούντινγκερ απάντησε πως τίποτα δεν υποδείκνυε έναν μελλοντικό συνθέτη ή έστω έναν καλό ερμηνευτή.

Σπύρος Γεωργούσης και Δήμητρα Σέττα