Η εξάρτηση μέσα απο τις σχέσεις

      Είναι πολλές οι περιπτώσεις που κάποιο άτομο βρίσκεται σε μια σχέση χωρίς να ξέρει ακριβώς ποια είναι τα ακριβή συναισθήματα του για το σύντροφο του. Η αγάπη, ο ερωτάς και η εξάρτηση είναι έννοιες που μπερδεύονται και μπερδεύουν και το ίδιο το άτομο μέσα στη σχέση. Στην περίπτωση της συναισθηματικής εξάρτησης του ενός συντρόφου από τον άλλο είναι δυνατόν μια σχέση να διαιωνίζεται βασισμένη σε λανθασμένους λόγους με καταστροφικές συνέπειες για το ζευγάρι.
    Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι άνθρωποι που σε γενικές γραμμές δεν μπορούν να διαθέτουν συναισθηματική ισορροπία από μόνοι τους. Η συνηθισμένη λύση που βρίσκουν είναι η δημιουργία σχέσης με σκοπό να ενδυναμωθούν εσωτερικά για να συνεχίσουν στην καθημερινότητα τους. Έτσι λοιπόν το άτομο δημιουργεί σχέση όχι γιατί πραγματικά είναι γοητευμένο από την προσωπικότητα του συντρόφου του αλλά γιατί η σχέση μπορεί να καλύψει την αδυναμία του να πορεύεται μόνο του.
Μέσω της διαδικασίας της αλληλεπίδρασης στη σχέση το πιθανότερο είναι αυτό το άτομο να διαλέξει ένα άλλο άτομο που και εκείνο λόγω της προσωπικής του αδυναμίας να ψάχνει μια σχέση για να καλύψει το εσωτερικό του κενό. Τελικά οι δυο σύντροφοι καταλήγουν να είναι μαζί όχι γιατί ο ένας εκτιμάει τον άλλο, αλλά γιατί ο ρόλος που αποδίδουν ο ένας στον άλλο εξυπηρετεί την εσωτερική τους ηρεμία. Δεν υφίσταται λοιπόν κάποια επιλογή βασισμένη στην ελευθερία, αλλά αντίθετα στο παγιδευτικό κίνητρο της ανημποριάς των δυο συντρόφων.
Όταν λοιπόν ο σύντροφος αυτός βρεθεί, τότε ξεκινάει η πιθανή διαδικασία άγχους του αποχωρισμού του. Δηλαδή επειδή το άτομο λανθασμένα έχει συνδέσει την συναισθηματική του ισορροπία με την παρουσία του συντρόφου του, κάθε πιθανότητα απώλειας του ισοδυναμεί με πιθανότητα κλονισμού της εσωτερικής του ισορροπίας. Συνήθως ποτέ αυτά τα άτομα δεν γεύονται πραγματικά την έννοια της αγάπης.
    Υπάρχουν λοιπόν κάποια άτομα –που μερικές φορές ανήκουν και στην περίπτωση ατόμων που είναι αναγκαία η συνεργασία τους με κάποιον ειδικό – τα οποία όταν είναι χωρίς σύντροφο δεν είναι συγκεντρωμένα, είναι μελαγχολικά, δεν βγαίνουν έξω από το σπίτι, αναζητούν συντροφιά στο αλκοόλ, είναι ιδιαίτερα νευρικά και άλλοτε νωχελικά. Αυτή είναι και η περίπτωση των ατόμων που ξεκάθαρα είναι εξαρτημένα από το ρόλο τους μέσα σε μια σχέση.
Είναι όμως πιο δύσκολη η διάκριση των ατόμων που παραμένουν λειτουργικά στην καθημερινότητα της ζωής τους, χωρίς όμως να μπορούν να ευτυχήσουν. Η κοινωνία μας είναι μια κοινωνία που πιέζει προς την κατεύθυνση της διαιώνισης της. Έτσι λοιπόν θεωρεί ότι σε μια κοινωνία ζευγαριών ο κάθε άνθρωπος είναι υποχρεωμένος να αναζητά την ευτυχία μέσα από μια συντροφική σχέση. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται ριζωμένες πεποιθήσεις στον ψυχισμό του ανθρώπου που του υπαγορεύουν ότι είναι μη φυσιολογικός, όταν είναι ευτυχισμένος χωρίς σύντροφο. Αυτό το φαινόμενο είναι φυσιολογικό αρκεί το άτομο να μην το αντιλαμβάνεται απόλυτα. Δηλαδή είναι επιθυμητό για ένα άτομο να μπορεί να είναι συναισθηματικά ισορροπημένο πριν ξεκινήσει την διαδικασία της σχέσης του και να ευτυχήσει ακόμα περισσότερο με την συνύπαρξη με έναν άνθρωπο μέσα από ελεύθερη επιλογή.
    Όταν ένα εξαρτημένο άτομο δημιουργεί μια ερωτική σχέση, πολλές φορές δημιουργούνται μέσα του αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα. Από την μια η συνύπαρξη με αυτό το άτομο καταστέλλει το άγχος στην πιθανότητα απώλειας του και προκαλεί ευφορία, χαρά και ζωντάνια. Από την άλλη όμως είναι αυτή η συνύπαρξη και δηλωτική για την απώλεια της πραγματικής ελεύθερης επιλογής του να φύγει από τη σχέση, που προκαλεί μελαγχολία, οδύνη, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αίσθημα ανημποριάς. Τελικά η μεταβολή αυτή από τα θετικά συναισθήματα στα αρνητικά συνθλίβει το ψυχισμό του εξαρτημένου ατόμου και το οδηγεί σε ακραίες συμπεριφορές όπως π.χ. μια έντονη σεξουαλική συσχέτιση με το σύντροφο του μετά από έναν άγριο καυγά ή η εξαφάνιση για λίγες μέρες από τη σχέση και η ξαφνική εμφάνιση σαν να μην έχει γίνει τίποτα.
Άτομα που δεν βίωσαν την συναισθηματική ασφάλεια και προστασία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, είναι δυνατόν να καταλήξουν να εξαρτώνται παθολογικά από το σύντροφο τους. Είχαν συνήθως αποστασιοποιημένους συναισθηματικά γονείς ή έχουν βιώσει ψυχολογική κακοποίηση σε μικρή ηλικία. Αυτά τα άτομα ασυνείδητα - δηλαδή χωρίς να το καταλαβαίνουν – μπερδεύουν –την συναισθηματική 'αγκαλιά' του συντρόφου τους με την 'αγκαλιά' που θα ήθελαν να είχαν πάρει σε μικρή ηλικία. Υπεραναπληρώνουν δηλαδή την συναισθηματική έλλειψη της παιδικής τους ηλικίας μέσα από την εξάρτηση τους συναισθηματικά στην ενήλικη ζωή τους.
Στην περίπτωση που κάποιος επιτήδειος συνειδητοποιήσει την συναισθηματική εξάρτηση που βιώνουν στο πρόσωπο του αυτά τα άτομα, τη χρησιμοποιεί για αθέμιτους λόγους. Είναι κλασική η περίπτωση που μια συμπεριφορά υπαγορεύεται και εκτελείται αναγκαστικά κάθε φορά που ο σύντροφος απειλεί με αποχώρηση από τη σχέση η οριστική εγκατάλειψη. Το εξαρτημένο άτομο συμμορφώνεται αναγκαστικά έχοντας χάσει όμως στη διάρκεια την αίσθηση του εαυτού του. Τότε αρχίζει να χάνει την αυτοδυναμία του και αυτός ο φαύλος κύκλος επαναλαμβάνεται αποδιοργανώνοντας εντελώς το εξαρτημένο άτομο.
       Είναι σημαντικό ένα άτομο να έχει αποσαφήνιση τις έννοιες της αγάπης, του έρωτα και της εξάρτησης μέσα σε μια σχέση πριν δημιουργήσει μια σχέση. Μόνο έτσι θα καταφέρει να έχει μια σχέση υγιή, ζωντανή και σε βάθος χρόνου. Είναι μια προσπάθεια δύσκολη όμως αξίζει τον κόπο, αν σκεφθεί κανείς τι σημαίνει να αισθάνεσαι θετικά μέσα σε μια σχέση έπειτα από ελεύθερη επιλογή.

Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη...

    Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περιμένεις να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. Ο άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Και αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις - όχι από αυτά που δεν έχεις, αλλά από αυτά που έχεις - δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις.

   Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι "Το φάντη μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί ν' αγαπήσει. Γεμίζουμε μονάχα απ' την αγάπη που δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, απ' όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη και η ψυχή δια της απώλειάς της κερδίζεται.

     Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι' αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με το μίζερο εαυτό της που την στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε. Προϋποθέτει μεταστροφή της εγωιστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας.

          Λέγεται πως "μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη..."

ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ!!!!!

  Άχ βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας, έτσι σκέφτομαι ορισμένες φορές και θα μιλήσω καθαρά για θέμα εμφάνισης.

Πόσα πράγματα πρέπει να κάνει μια γυναίκα για να είναι όχι απαραίτητα κοκέτα απλά ευπαρουσίαστη και άνευ κακών σχολιασμών, το έχετε σκεφτεί; Μια γυναίκα πρέπει κάθε εβδομάδα να βγάζει τα φρύδια της, να κάνει αποτρίχωση κάθε 2

μέρες όταν χρησιμοποιεί ξυραφάκι ή μια φορά το μήνα όταν χρησιμοποιεί κερί κτλ. Επίσης πρέπει μια φορά το μήνα να βάφει τα μαλλιά της, να βγάζει το μουστάκι, να φτιάχνει τα νύχια της, όχι απαραίτητα να τα βάφει απλά να είναι ωραία και περιποιημένα τα χέρια της, επίσης θα πρέπει να το παίζει γατούλα στο σεξ με κάνα ωραίο στριγκάκι για να μην χάνει το ενδιαφέρον ο σύντροφός της και παει σε άλλα στριγκάκια χαχαχα, πρέπει να προσέχει πάντα τι τρώει και δεν μιλάμε για κάθε μέρα, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει γυναίκα που θα φάει την προηγούμενη ένα καλό φαι και γλυκό και δεν θα πει την επόμενη μέρα ότι πρέπει να προσέξει τι θα φάει για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.

    Καλά για γυμναστική και γυμναστήριο μην αναφερθώ καλύτερα και για κρέμες ενυδατικές, χεριών ποδιών, κυτταρίτιδας και δεν συμμαζεύεται, ουφ κουράστηκα μόνο που τα έγραψα καλέ.......

     Και αναρωτιέμαι γιατί μπήκαμε σε όλη αυτή την διαδικασία οι χαζές;

Οι άντρες πάλι από την άλλη άντε να ξυριστούν να πάνε κάποιοι σε κανα γυμναστήριο και να βάλουν ένα τζελ στο μαλλί τους και έξω από την πόρτα, α ξέχασα μερικοί είναι φαν της αποτρίχωσης και αυτοί, είναι η νέα τάση των νέων δεν βλέπεις πια δασύτριχο στήθος αλλά λείο και ξυρισμένο, κατά τα άλλα οι περισσότεροι και κιλακια έχουν και κοιλίτσα που είναι η γοητεία τους σε αντίθεση με τις γυναίκες που έτσι και έχεις 5 κιλά παραπάνω στην παραλία σε περνάνε από ακτίνες χ, τι να πω πολύ άδικο όλο αυτό κάθομαι και σκέφτομαι και μου την δίνει.

Δεν έχω χρόνο και λεφτά για όλα αυτά, δεν μπορώ να κάθομαι με το τσιμπιδάκι στο χέρι για τα φρύδια όταν κυνηγάω τα παιδιά, αλλά δεν μπορώ να βγω και από το σπίτι με το φρύδι άβγαλτο.

 Και ναι το σκέφτομαι πολλές φορές γιατί περιπλεξαμε έτσι τις ζωές μας; γιατί τρέχουμε και δεν φτάνουμε για να είμαστε λίγο κοκέτες; γιατί βαλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας; 

Γιατί εμείς τα κάναμε όλα αυτά με το να θέλουμε να είμαστε όλο και πιο όμορφες με την πάροδο του χρόνου ανακαλύψαμε και καινούρια πράγματα, κεριά εξτένσιον και δεν συμαζεύεται και μετα γκρινιαζουμε και απο πανω, τα θελαμε και τα λουστηκαμε, γιατί οι γυναίκες δεν είναι ποτε ευχαριστημενες με αυτό που βλεπουν.

Τώρα τρεχάτε ποδαράκια μου να τα προλάβετε όλα αυτά και να γκρινιάζετε και οτι δεν προλαβαίνετε απο πάνω και αφήστε τους άντρες που δεν ασχολιόντουσαν ποτέ με αυτά να είναι αραχτοι και να χαλαρωνουν οπως τοσα χρονια. 

Με της υγείες μας κορίτσια!!!!!!!!!

Βασίλης Τσιτσάνης 1915 – 1984

Συνθέτης, στιχουργός, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και τραγουδιστής, ο Βασίλης Τσιτσάνης υπήρξε μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου και της λαϊκής μουσικής.
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου του 1915. Οι γονείς του ήταν Ηπειρώτες κι εκτός από τον Βασίλη είχαν άλλα τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια κι ένα κορίτσι. Ο πατέρας του, τσαρουχάς στο επάγγελμα, είχε ένα μαντολίνο με το οποίο έπαιζε κλέφτικα τραγούδια. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη, μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία. Παρότι τον συνέπαιρνε η μουσική, πρωτόπιασε το όργανο στα χέρια του μετά το θάνατο του πατέρα του το 1926 και το μετέτρεψε σε μπουζούκι.
Στα γυμνασιακά του χρόνια άρχισε να αποκτά κάποιες γνώσεις μουσικής, μαθαίνοντας βιολί. Με αυτό συμμετείχε και σε κάποιες τοπικές εκδηλώσεις, προκειμένου να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένειά του. Αν και δεν είχε εμφανιστεί ακόμα δημοσίως με το μπουζούκι, καθώς ήταν απαγορευμένο και χωρίς καμία κοινωνική καταξίωση, έγραψε τα πρώτα του τραγούδια πάνω σ' αυτό, σε ηλικία μόλις 15 ετών.
Το φθινόπωρο του 1936 κατέβηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει Νομική και προκειμένου να συμπληρώσει το εισόδημά του έπιασε δουλειά στο νυχτερινό κέντρο «Μπιζέλια». Τον επόμενο χρόνο γνώρισε τον τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο, ο οποίος τον πήγε στην Odeon, όπου ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι «Σ' έναν τεκέ μπουκάρανε» (1937). Η «Αρχόντισσα», από τα σπουδαιότερα τραγούδια στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ήταν ένα από τα δεκάδες που ακολούθησαν. Την ίδια περίοδο, τραγούδια του, όπως «Να γιατί γυρνώ» και «Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου», ερμήνευσαν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Στέλιος Κερομύτης, αλλά και ο Μάρκος Βαμβακάρης.

Όμως, τα τραγούδια του Τσιτσάνη δεν επιτρέπεται τότε να επεκταθούν πολύ. Η εποχή επιβάλλει εμβατήρια, ενώ η δικτατορία Μεταξά απαγορεύει τόσο τα προϋπάρχοντα τραγούδια του ρεμπέτικου περιθωρίου, όσο και τις εμφανείς ανατολίτικες μελωδίες. Ο ίδιος, που έχει ήδη αρχίσει να χαρακτηρίζεται, υπηρετεί στο στρατό, στο Τάγμα Τηλεγραφητών, στη Θεσσαλονίκη. Παίρνει άδειες και ποτέ δεν γυρνά στην ώρα του, γεγονός που εξοργίζει τους διοικητές του, σε μία στρατοκρατούμενη κοινωνία. Τα χρόνια της κατοχής τα περνά στη Θεσσαλονίκη, όπου ανοίγει ένα δικό του κουτούκι, το «Ουζερί Τσιτσάνη», στην οδό Παύλου Μελά. Παράλληλα, γράφει ορισμένες από τις μεγάλες επιτυχίες του («Αχάριστη», «Μπαξέ τσιφλίκι», «Τα πέριξ», «Νύχτες μαγικές», «Ζητιάνος της αγάπης», «Ντερμπεντέρισσα», «Συννεφιασμένη Κυριακή»), που θα ηχογραφήσει μετά τον πόλεμο, όταν θα ανοίξουν και πάλι τα εργοστάσια δίσκων.
Το 1946 εγκαθίσταται ξανά στην Αθήνα. Η εποχή του εμφυλίου αποτελεί άλλη μια πηγή έμπνευσης για τον Τσιτσάνη. Τα τραγούδια του, όμως, λογοκρίνονται και πάλι. Ορισμένα καταφέρνει και τα εκδίδει, επινοώντας διάφορα τεχνάσματα, πολλά κυκλοφόρησαν αρκετά χρόνια μετά, ενώ κάποια δεν εκδόθηκαν ποτέ.
Το τέλος του εμφυλίου σημαίνει ταυτόχρονα και την πλήρη αποδοχή του Βασίλη Τσιτσάνη. Τα τραγούδια του αρχίζουν και ακούγονται πλέον πιο ελεύθερα, ενώ ο Τσιτσάνης γίνεται ο πρωτοπόρος του λεγόμενου «αρχοντορεμπέτικου» μουσικού είδους, που αποτελεί τον πρόδρομο του λαϊκού τραγουδιού.

Ως το 1955 φέρνει στο προσκήνιο νέες φωνές που δένονται μαζί του, όπως η Μαρίκα Νίνου, η Σωτηρία Μπέλλου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης. Ακόμα, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, η Καίτη Γκρέυ, η Πόλυ Πάνου, η Χαρούλα Λαμπράκη, ο Σταμάτης Κόκοτας κ.ά. ερμηνεύουν διαχρονικά τραγούδια του: «Ίσως αύριο» (1958), «Τα λιμάνια» (1962), «Τα ξένα χέρια» (1962), «Μείνε αγάπη μου κοντά μου» (1962), «Κορίτσι μου όλα για σένα» (1967), «Απόψε στις ακρογιαλιές» (1968), «Κάποιο αλάνι» (1968), «Της Γερακίνας γιος» (1975), «Δηλητήριο στη φλέβα» (1979). Το 1980, με πρωτοβουλία της UNESCO, ηχογραφείται ένας διπλός δίσκος με τίτλο «Χάραμα», όπως λεγόταν το μαγαζί στο οποίο ο Τσιτσάνης εμφανιζόταν τα τελευταία 14 χρόνια της καριέρας και της ζωής του. Σ' αυτό το δίσκο παίζει μια σειρά από κλασικά του τραγούδια, αλλά και πολλά αυτοσχεδιαστικά κομμάτια στο μπουζούκι. Με την έκδοσή του στη Γαλλία, το 1985, παίρνει το βραβείο της Μουσικής Ακαδημίας Charles Gross. Όμως, στο μεταξύ, ο κορυφαίος δημιουργός έχει φύγει για πάντα...
Ο Βασίλης Τσιτσάνης άφησε την τελευταία του πνοή ανήμερα των 69ων γενεθλίων του, στις 18 Ιανουαρίου του 1984, στο νοσοκομείο Brompton του Λονδίνου, έπειτα από επιπλοκές μιας εγχείρησης στους πνεύμονες. Μέχρι και 24 μέρες πριν εμφανιζόταν κανονικά στο «Χάραμα» και δούλευε καινούργια τραγούδια.

Η ιστορία της πατάτας

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, οι ιθαγενείς Αμερικανοί, που ζούσαν στην οροσειρά των Άνδεων, γνώριζαν την πατάτα περίπου 4.000 χρόνια πριν ο γευστικός αυτός βολβός ξετρελάνει τους Ευρωπαίους. Την αποκαλούσαν με διάφορα ονόματα και σε ορισμένες, μάλιστα, περιοχές αποτελούσε βασικό συστατικό της καθημερινής διατροφής τους.
Σύμφωνα με έναν δημοφιλή θρύλο, ο πρώτος που εισήγαγε την πατάτα στην Ευρώπη ήταν ο σερ Γουόλτερ Ράλεϊ, χρηματοδότης πολλών υπερατλαντικών αποστολών. Λέγεται, μάλιστα, ότι ο ίδιος είχε φυτέψει την πρώτη πατάτα στο κτήμα του, στην πόλη Κορν της Ιρλανδίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία γραπτή απόδειξη που να επαληθεύει τη θεωρία αυτή.
Πιο τεκμηριωμένη ιστορικά είναι η θεωρία που θέλει ως πρωτοπόρο τον σερ Φράνσις Ντρέικ. Σύμφωνα με αυτή, ο Ντρέικ, επιστρέφοντας το 1586 στην Αγγλία, έπειτα από μία μάχη με τους Ισπανούς στην Καραϊβική, έκανε μια στάση στην Κολομβία για προμήθειες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν καπνός και πατάτες.
Κατά μια τρίτη θεωρία, ο πρώτος βολβός πατάτας ξεβράστηκε στις ακτές της Ιρλανδίας, μαζί με τα συντρίμμια της Ισπανικής Αρμάδας, το 1588.
Ανεξαρτήτου προελεύσεως, η πατάτα προσέλκυσε από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον των αγροτών, που διαπίστωσαν ότι η καλλιέργειά της ήταν πολύ ευκολότερη και παρείχε πολύ μεγαλύτερη σοδειά απ' ότι το σιτάρι και η βρόμη. Μέχρι το 1650 είχε κυριαρχήσει στη διατροφή των Ιρλανδών και είχε αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις καλλιέργειες σίτου. Οι ιρλανδοί άποικοι ήταν και οι πρώτοι που καλλιέργησαν την πατάτα στη Βόρεια Αμερική, στην περιοχή Λόντοντερι του Νιου Χαμσάιρ, το 1719.
Έως το τέλος του 18ου αιώνα, το νέο προϊόν είχε γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές και στη Γαλλία, με την υποστήριξη του Αντουάν Ογκίστ Παρμαντιέ, ενός από τους αυλικούς του βασιλιά Λουδοβίκου του 15ου. Πιο επιφυλακτικοί, οι Ρώσοι, αρχικώς αποκαλούσαν τις πατάτες (γεώμηλα) ως «τα μήλα του διαβόλου», πιθανότατα εξαιτίας του γεγονότος ότι αναπτύσσονταν κάτω από την επιφάνεια της γης.
Στην Ελλάδα, ο πρώτος που επεδίωξε την εισαγωγή της πατάτας ήταν ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας. Ο ίδιος την είχε δοκιμάσει κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στην Ευρώπη κι έκρινε ότι θα ήταν μια θρεπτική βασική τροφή για ένα φτωχό λαό.
Όταν εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο, προσπάθησε να δώσει πατάτες στους χωρικούς, που -φιλύποπτοι και συντηρητικοί όπως ήταν- τις πέταξαν. Ο Καποδίστριας, όμως, ήξερε πολύ καλά τους συμπατριώτες του και -μιμούμενος το Φρειδερίκο το Μέγα της Πρωσίας και τον Παρμαντιέ της Γαλλίας, που είχαν μεταχειριστεί παρόμοια κόλπα- περιέφραξε το μέρος όπου ήταν αποθηκευμένες οι πατάτες κι έβαλε σκοπούς να τις φυλάνε μέρα νύχτα. Μέσα σε μια εβδομάδα δεν είχε μείνει ούτε μια πατάτα...

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ

  Ιδιαιτέρως σημαντικό είναι το κομμάτι των σχέσεων με τα μέλη της οικογένειας και τους φίλους.Πρέπει να θέτονται κανόνες ώστε το παιδί να μάθει να εντάσσεται σε μια ομάδα, να σέβεται τα άλλα μέλη. Για να μην έχει προβλήματα στο σχολείο πρέπει να έχετε ενθαρρύνει το να συνεργάζεται και να μοιράζεται.
   Για παράδειγμα, όταν έρχονται στο σπίτι επισκέπτες εξηγούμε στο παιδί ότι το γεγονός ότι βρίσκονται στο δικό του χώρο δεν του δίνει το δικαίωμα να ηγείται του παιχνιδιού.
Αντίθετα θα διασκεδάσουν και θα περάσουν καλά εάν μοιραστεί τα παιχνίδια και τον χώρο του με τους άλλους. Βέβαια καλό είναι να μην του το επιβάλλετε εάν αρνείται πεισματικά.
Μπορείτε ως εναλλακτική να του ζητήσετε να βάλει στην άκρη αντικείμενα που δεν θέλει να μοιραστεί και να του εξηγήσετε πως άλλη φορά θα τύχει να βρεθείτε κι εσείς στο σπίτι του καλεσμένου σας και θα παίξουν και με τα δικά του παιχνίδια.
  Σημαντικό είναι στην καθημερινότητα να καλλιεργείται και ο σεβασμός για τα άλλα μέλη της οικογένειας (ομάδας).
   Απλοί κανόνες όπως το ότι πρέπει να κάνουμε ησυχία όταν το μικρότερο αδερφάκι είναι άρρωστο, βοηθάμε την μαμά εάν έχει πολλές δουλειές, μαζεύουμε τα παιχνίδια μας… Δεν δίνουμε στο παιδί ευθύνες που δεν είναι ανάλογες της ηλικίας του και δεν βάζουμε όλη την ώρα νέους κανόνες.
   Περιορίστε τα «μη» σε όσα πραγματικά είναι επί της ουσίας. Τηρείτε κι εσείς οι ίδιοι τους κανόνες μην ξεχνώντας πως το παιδί μιμείται. Δεν ζητάμε σεβασμό ή ευγένεια, εάν εμείς πάνω απ’ όλα δεν σεβόμαστε ή δεν είμαστε ευγενικοί.

ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ

Ουτοπία δεν είναι να πιστεύεις και να παλεύεις για τον καλύτερο κόσμο που θα
έρθει!!!
 

Αν κοιτάξει κανείς στα βάθη της ιστορίας τότε ουτοπικό είναι να λέει κάποιος πως τίποτα δεν θα αλλάξει....

ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΣΠΙΤΙΟΥ

    Τα χριστούγεννα είναι μία οικογενειακή γιορτή, μία γιορτή αγάπης και χαράς. Ο στολισμός του σπιτιού και του χριστουγεννιάτικου δέντρου αποτελούν μία δημιουργική διαδικασία και ο χώρος του σπιτιού γίνεται ζεστός και οικείος. Επίσης αν έχετε οικογένεια είναι ένας τρόπος να έρθετε κοντά με τα παιδιά σας και να περάσετε χρόνο μαζί. Γι αυτό η ιδέα των χειροποίητων χριστουγεννιάτικων στολιδιών είναι εποικοδομητική και πρωτότυπη.
    Μία ιδέα για ένα πρωτότυπο και χειροποίητο χριστουγεννιάτικο στολίδι είναι οι κορνιζούλες με τις φωτογραφίες των μελών της οικογένειας. Θα χρειαστείτε ξυλάκια παγωτού, φωτογραφίες σας, χρυσή κλωστή και κόλλα. Παίρνουμε τέσσερα ξυλάκια παγωτού και τα ενώνουμε, δημιουργώντας ένα σχήμα κορνίζας. Στη συνέχεια τα χρωματίζουμε πράσινα και κόκκινα εναλλάξ και τοποθετούμε τη φωτογραφία μέσα στην κορνίζα. Κολλάμε μία χρυσή κλωστή ώστε να μπορούμε να κρεμάσουμε το χειροποίητο στολιδάκι στο δέντρο μας. Μία ακόμη ιδέα είναι να δημιουργήσουμε χειροποίητα στολίδια σε σχήμα τάρανδου. Η ιδέα αυτής της κατασκευής είναι εύκολη, δημιουργούμε ποδαράκια από σύρμα αφού τα ντύσουμε με χρώμα, τα κερατάκια από τσόχα και το σώμα από βαμβάκι. Κολλάμε μία φωτογραφία για πρόσωπο και κρεμάμε το χειροποίητο στολίδι μας με μία χρυσή κλωστή.
   Εύκολα μπορούμε να δημιουργήσουμε και χειροποίητα στολίδια, χριστουγεννιάτικες μπάλες και να τις κρεμάσουμε στο δέντρο μας. Παίρνουμε μπάλες από φελιζόλ και τις "ντύνουμε" με χαρτί υφής. Στη συνέχεια δένουμε τις άκρες με ένα σύρμα και τοποθετούμε πλαστικά καπάκια ώστε να τις κρεμάσουμε στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μας, αφού περάσουμε το σύρμα από μέσα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δημιουργήσουμε πολλές χρωματιστές μπάλες. Μία ακόμη ιδέα είναι οι χειροποίητες γιρλάντες. Παίρνουμε ένα χρωματιστό σκοινί και πάνω του τοποθετούμε χαρτονάκια με σχέδια που έχουμε ζωγραφίσει εμείς. Δηλαδή κόβουμε ένα χαρτόνι σε μικρά, ορθογώνια κομμάτια και πάνω του ζωγραφίζουμε άγιο βασίλη, χιονάνθρωπους, νιφάδες χιονιού κτλ. Μπορούμε ακόμη να κολλήσουμε και φωτογραφίες μας.
    Καλή επιτυχία και καλά χριστούγεννα σε όλους........

Τα χριστούγεννα είναι μία γιορτή αγάπης.

     Στη σύγχρονη εποχή έχουμε χάσει λιγάκι το νόημα αυτών των ημερών και μας ενδιαφέρει απλά να αγοράσουμε ακριβά δώρα για τα παιδιά και τους φίλους μας. Είναι καλό για τα παιδιά να νιώσουν από τη μικρή τους ακόμη ηλικία, το νόημα και το πνεύμα των χριστουγέννων. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους.
     Οι γονείς μπορούν να συζητήσουν με το παιδί τους για το νόημα της αγάπης, εξιστορώντας του τα γεγονότα και εξηγώντας του για το θαύμα των χριστουγέννων. Επίσης διαβάζοντάς του χριστουγεννιάτικα παραμυθάκια ή ακόμη δημιουργώντας τα δικά σας παραμυθάκια-ιστορίες.
   Η αναφορά στα ήθη και στα έθιμα καθώς και η εκμάθηση των καλάντων είναι ένας τρόπος για να ψυχαγωγηθεί το παιδί και να νιώσει το νόημα των γιορτών. Μπορείτε ακόμη να φτιάξετε γλυκά με τα παιδιά σας και να τα προσφέρετε σε ένα ορφανοτροφείο ή σε ένα γηροκομείο. Μία βόλτα στους στολισμένους δρόμους θα κάνει το παιδί να νιώσει χαρά και να καταλάβει και τον εορταστικό χαρακτήρα των χριστουγέννων.
  Έτσι τελειώνοντας οι γιορτές θα νιώσει πως πήρε τις σωστές πληροφορίες και δεν έμεινε στα δώρα και στο γιορτινό τραπέζι.

Δείξε μου τις φίλες της να σου πω... πως θα σε επηρεάσουν!

Σήμερα είπα να αναλύσω  τις γυναικείες φιλίες και παρουσιάζω  τέσσερις κολλητές που έχει (σχεδόν) κάθε γυναίκα...Έτσι πιστεύω εγώ τουλάχιστον!!!

 

1)Κατερίνα : Η single.......

 
Όσο την ξέρεις, δεν έχετε βγει ποτέ double date. Τώρα που το σκέφτεσαι, δεν έχεις ακούσει ποτέ την κοπέλα σου να σου μιλάει για κάποιον γκόμενο της από το παρελθόν. Ήταν, είναι και (πιθανότατα) θα είναι για πάντα μόνη της.
Η Ζωή, ποτέ δεν κατάλαβε γιατί πρέπει τα ζευγαράκια να βλέπονται οπωσδήποτε κάθε Σαββατόβραδο, ειδικά όταν δεν έχει κανέναν να πάει μαζί της στο καταπληκτικό αυτό πάρτυ του συνάδελφου- που κρυφογουστάρει, αλλά μάντεψε(!) ποτέ δεν θα της κάτσει.
Γκρινιάζει και πολλές φορές δυσανασχετεί όταν ακούει τη φωνή σου μέσα από τηλέφωνο, όταν παίρνει την κολλητή της για να της εξιστορήσει με κάθε δυνατή λεπτομέρεια την τυχαία συνάντηση με εκείνον-που-γούσταρε-πριν-δύο-χρόνια στο περίπτερο, φτιάχνοντας σενάρια που ξεπερνάνε την φαντασία του Τιμ Μπάρτον.
Εσένα τι σε νοιάζει; Θέλει και ερώτημα; Κατά πάσα πιθανότητα θα σου σπάσει τα νεύρα. Η Ζωή βγαίνει σε δύο είδη: Η Ζωή , που είναι άσχημη αλλά καλή και δυστυχώς δεν έχει βρεθεί κανείς να δει πίσω από την εξωτερική της εμφάνιση οπότε καταντάτε να βλέπετε τα τρία σας DVD τις Κυριακές, ή τηνΖωή, που παρόλο που δεν έχει τα χάλια της, έχει άλλα χειρότερα κουσούρια όπως ότι είναι π.χ. πρηξ%ρχ**δ8. Η τελευταία, για ευνόητους λόγους θα σας κάνει και τη ζωή δύσκολη και των δύο. "Μμμμ...Πάλι με τον Νίκο είσαι;Πότε θα βάλεις μυαλό;".

 2)ΚΛΕΙΏ

2)δ Κλδειώ: Η άσπονδη
Όταν τις βλέπεις μαζί όλα είναι μέλι-γάλα. Όμως μερικές φορές το κουτσομπολιό είναι ακόμα πιο δυνατό από μια "φιλία" οπότε, λίγα λεπτά αφού χωριστούν, αρχίζουν τα παρατράγουδα: "Πάλι σαν ξ&κωλο είχε ντυθεί", "Πόσο πιεστική και αφόρητη είναι", "Πωπω, δεν την αντέχω! Ποιά νομίζει ότι είναι;" κ.τ.λ.
Όσο περιέργο κι αν φαίνεται σε σένα, έναν άντρα που τα απλοποιεί όλα, δεν είναι θέμα ζήλειας πάντα. Είναι πραγματικά θέμα κουτσομπολιού. Μπορεί να υπάρχει μια αντιπάθεια που δεν είναι δείγμα πραγματικής γυναικείας φιλίας, αλλά όλα γίνονται για "να έχουμε κάτι να λέμε".
Μην νομίζεις ότι η δικιά σου είναι "κακιά" που λέει όλα αυτά πίσω από την πλάτη της Κλειούς. Πιθανότατα και η Κλειώ το ίδιο κάνει.
Εσένα τι σε νοιάζει; Σκασίλα σου. Ίσα-ίσα, όση ώρα θα την "θάβει" με την άλλη κολλητή της, εσύ θα παίζεις ανενόχλητος Play Station. 

3) Ασημίνα: Η προχωρημένη
Ακόμα κι αν η φίλη σου είναι (ή θέλεις να πιστεύεις ότι είναι) "αγία" σε ότι αφορά τις προηγούμενες ερωτικές της σχέσεις, αυτό δε σημαίνει ότι και οι κολλητές της έχουν το ίδιο σεξουαλικό παρελθόν, παρόν και μέλλον. Οι γυναίκες δεν συνάπτουν φιλίες με γνώμονα με πόσους έχει πάει η καθεμία, οπότε πάντα θα υπάρχει μια φίλη που θα έχει κάνει περισσότερα- και δεν θα ντρέπεται να το δείξει.
Η Ασημίνα φαίνεται από μακριά ότι είναι "απελευθερωμένη", όπως άλλωστε φαίνονται όλες οι κυρίες αυτής της κατηγορίας. Είναι εκείνη με την οποία έκανε τουρ στα κλαμπ όταν δεν είχε εσένα, και σίγουρα αυτή που θα τη βοηθήσει πρακτικά να σε ξεχάσει αν χωρίσετε. Γιατί δεν είναι ότι είναι προχωρημένη μόνο στον αριθμό των εραστών της, αλλά γενικά είναι η "τρελιάρα" της παρέας.
Εσένα τι σε νοιάζει; Ενδόμυχα, κάθε φορά που βγαίνουν μαζί φοβάσαι, γιατί η Ασημίνα όλο το βράδυ κοιτάει και μιλάει σε άγνωστους άντρες. Άρα και η δική σου..... 

4) Σοφία: Η BFF
Μπορεί εσύ να είσαι από αυτούς που νομίζουν ότι δεν υπάρχει πραγματική φιλία ανάμεσα σε δύο γυναίκες, αλλά η Σοφία είναι εκείνη που "χαλάει" το παραμυθένιο σου story. Η Σοφία είναι εκείνη στην οποία θα τρέξει μετά από κάθε σας καυγά, είναι αυτή που γνωρίζει τα πάντα για εκείνη, δεν τσακώνονται για βλακείες και το βασικότερο όλων: δεν έχει ποτέ κακολογήσει η μία την άλλη πίσω από την πλάτη της, ότι έχουν να πουν το λένε στα ίσια. Είναι η πραγματική της κολλητή, ανάμεσα στις 5-6 που συντελούν την παρέα τους και έτσι θα είναι όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Εσένα τι σε νοιάζει; Αν υποπτευθείς ότι η δική σου κοπέλα δεν έχει την "Σοφία"της, τότε ήρθε η ώρα να ανησυχήσεις. 

Μια γυναίκα χωρίς καμία αληθινή κολλητή;.................

 Κάποιος λόγος θα υπάρχει....

ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

        Χρειάστηκε να περάσουν αιώνες για να συνειδητοποιήσουμε και να ανακαλύψουμε εκ νέου «το συνεχές τής γνώσης», την ανάγκη να ξαναδούμε τη γνώση στην ολότητά της. Αυτό είναι που τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο αναγνωρίζεται διεθνώς ως αίτημα τής επιστήμης αλλά και τής παιδείας. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς ότι- τηρουμένων των αναλογιών- έχουμε μια μορφή επιστροφής στην προσέγγιση τής γνώσης που χαρακτήριζε τους διανοητές τής ελληνικής αρχαιότητας, στη γνώση που συνδύαζε τη φιλοσοφία με τα μαθηματικά και τη γλώσσα, την τέχνη με την πολιτική, τον άνθρωπο με τον θεό, τον κόσμο με τη ζωή, τον μύθο με την πραγματικότητα, το σώμα με το πνεύμα.

        Στην προσπάθεια τού ανθρώπου να κατακτήσει τη γνώση πέρασε από το γενικό στο ειδικό, από το καθολικό στο μεμονωμένο, από το όλον στα μέρη. Η λαχτάρα για εξειδίκευση και το κυνήγι τής ειδικής, πλήρους, βαθύτερης και εκτεταμένης γνώσης οδήγησε σε χωρισμούς και διαχωρισμούς, εν τέλει δε σε κατακερματισμούς. Οδήγησε σταδιακώς σε χωρισμό τής επιστήμης σε επιστήμες, των επιστημών σε κλάδους, των κλάδων σε τμήματα, των τμημάτων σε τομείς κ.ο.κ. Παράλληλα οδήγησε στην ανάλυση και ανάδειξη των «ελάχιστων συστατικών», στις μονάδες, στα μόρια, στα άτομα, στα κουάρκ, στα ελάχιστα χαρακτηριστικά. Ετσι επήλθε βαθμηδόν όλο και μεγαλύτερη ειδίκευση αλλά και αποστασιοποίηση, όλο και μεγαλύτερη εμβάθυνση αλλά και διάσπαση, ένας απόλυτος κατακερματισμός που θυσίασε το δάσος στα δέντρα.

        Αυτό που προκύπτει ως αδήριτη ανάγκη σήμερα είναι να ξαναβρούμε τον μίτο που ενώνει τις ποικίλες μορφές τής γνώσης, αξιοποιώντας παράλληλα την εκπληκτική πρόοδο που έχει σημειωθεί στις επιστήμες. Να επανασυνδέσουμε τις θετικές επιστήμες με τις κοινωνικές- ανθρωπιστικές και όλες μαζί με τις τέχνες και τον πολιτισμό. Να πραγματωθεί η μετάβαση απότις γνώσεις στη γνώση, να πάρει σάρκα και οστά η μέγιστη αυτή υπέρβαση. Με βάση τα σύγχρονα επιστημονικά επιτεύγματα και τις προκλήσεις τού αιώνα μας να διαλεχθούν οι επιστήμες και οι επιστήμονες στο πλαίσιο μιας δημιουργικής διακλαδικότητας και διεπιστημονικότητας. Και όλα με επίκεντρο τον άνθρωπο. Ετσι που μέσα από τη συνέχεια και τη συνοχή τής γνώσης, μέσα από την ανθρωπιστικά διηθημένη γνώση, μέσα από το καταστάλαγμα τής γνώσης να προέλθει τελικά ο φωτισμός: η γνώση να γίνει σοφία. Γιατί γνώση μαζί και σοφία τι άλλο είναι από την κορύφωση και την καταξίωση τού καθοριστικού γνωρίσματος και χαρίσματος τού ανθρώπου, τού πνεύματος;

         Απογοητευμένοι από το σκόρπισμα τής γνώσης σε ασύνδετες πληροφορίες, αναζητήσαμε τη λύση στη διαθεματικότητα, ιδίως στον χώρο τής εκπαίδευσης. Παίρνουμε διάφορα θέματα και τα εξετάζουμε από ποικίλες πλευρές (το νερό, λ.χ., από πλευράς φυσικής και χημείας, υγείας, διάθεσης φυσικών πόρων και περιβάλλοντος, οικονομίας, αλλά και από τη σκοπιά τής λογοτεχνίας, των εικαστικών τεχνών, τής μουσικής, κτλ.). Η διαθεματικότητα ήταν και είναι «μια κάποια λύση» όσο αποτελεί μορφή διεπιστημονικότητας. Παρά τον αποσπασματικό και μεμονωμένο χαρακτήρα της, είναι αναντίρρητα χρήσιμη, ιδίως ως εφαρμογή μιας συνδυαστικής θεώρησης που αναδεικνύει κάποια κοινά στοιχεία.

         Αν σκεφθούμε ότι στον τόπο αυτόν γεννήθηκε η έννοια και η πρακτική τής σύνθεσης τής γνώσης ώστε να καταλήγει σε σοφία από και για τον άνθρωπο, αλλά και ότι σήμερα ζούμε μια γενικότερη απαξίωση τής χώρας με αφορμή την οικονομική μας κατάπτωση, είναι παραπάνω από χρήσιμο, είναι εύγλωττο και παρήγορο το μήνυμα που εκπέμπει η πρωτοβουλία τού κοινωφελούς ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» να οργανώσει αυτό τον καιρό στην Αθήνα τους «Διαλόγους των Αθηνών».
        Πρόκειται στην ουσία για ένα καινοτομικό πρόγραμμα, τού οποίου η πρώτη εκδήλωση είναι ένα (πραγματικά) Διεθνές Συνέδριο με συμμετοχή προσωπικοτήτων από τον χώρο τής επιστήμης, τής τέχνης και τής διανόησης και με θέμα τον ελληνικό πολιτισμό και τη συμβολή που μπορεί να έχει η ελληνική σκέψη σε προβλήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Και όλο αυτό μέσα από μια ευρύτερη διεπιστημονική θεώρηση και μάλιστα σε διαχρονική διάσταση που επιτρέπει πολλαπλές θεωρήσεις, μια επιστημονική και πνευματική πολυφωνία, με ζητούμενο τον κοινό προβληματισμό και τη σύνθεση τής γνώσης προς μια σοφία που μπορεί να ρίξει φως σε μερικά από τα μεγάλα σύγχρονα προβλήματα.

         Μια τέτοια παρουσία, πέρα των άλλων, φέρνει τη μικρή Ελλάδα να θέτει σε διεθνές επίπεδο ένα μεγάλο θέμα για συζήτηση που δείχνει ότι σ΄ αυτή τη χώρα μπορεί ακόμη να υπάρξει «παγά λαλέουσα» που ίσως αφυπνίσει συνειδήσεις με το μεγαλύτερο όπλο των αιώνων που εφεύρε η Ελλάδα, τον διάλογο. ΥΓ. Κύριες θέσεις τού άρθρου μου «Παιδεία και όχι χαρτί» ήταν ότι «μόνη η επαγγελματικήαπασχόληση και αποκατάσταση ως κριτήριο θα οδηγούσε σε υποβάθμιση και σταδιακή κατάργηση πολλών πανεπιστημιακώνκλάδων με πρώτες τις ανθρωπιστικέςσπουδές», ότι «Η αντίληψη τού «να πάρεις ένα πανεπιστημιακό χαρτί για να βρεις δουλειά» ακυρώνει την έννοια των πανεπιστημιακώνσπουδών και τής Παιδείας γενικότερα» και ότι «Η μόνη βάση συζητήσεως είναι τι ποιότητα πανεπιστημιακής εκπαίδευσηςμπορούμε να εξασφαλίσουμε.» Με τις κύριες αυτές θέσεις μου, στις οποίες στηρίζεται το συμπέρασμά μου ότι «Τα πανεπιστήμιαδεν είναι επαγγελματικές σχολές», δεν νομίζω να διαφωνεί κατά βάθος ο εκλεκτός συνάδελφος κ. Θ. Τ. («Το Βήμα», 11 Νοεμβρίου). Εκτός αν ο ίδιος θέλει τα Πολυτεχνεία να είναι απλές επαγγελματικές σχολές.
Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αισιοδοξία

ΕΙΠΑΝ :

• «Η συνήθεια να βλέπουμε την καλύτερη πλευρά κάθε γεγονότος έχει περισσότερη αξία από το να έχουμε χίλιες λίρες εισόδημα το χρόνο.»
  Σάμιουελ Τζόνσον
   
   
• «Ο αισιόδοξος διακηρύσσει πως ζούμε με τις καλύτερες δυνατότητες που υπάρχουν στον κόσμο και ο απαισιόδοξος φοβάται μήπως αυτό είναι αλήθεια.»
  Τόμας Κάμπελ
   
   
• «Σε λίγο το καθετί ξαναγεννιέται.»
  Κάρολος Ντίκενς
   
   
• «Είναι συνηθισμένο ελάττωμα στους ανθρώπους να μην ανησυχούν για την ενδεχόμενη τρικυμία, όταν επικρατεί νηνεμία.»
  Νικολό Μακιαβέλι
   
   
• «Η αισιοδοξία είναι τρέλα, που θέλει να βλέπουμε το καθετί σωστό, κι όταν ακόμα είναι λάθος.»
  Βολτέρος
   
   
• «Πρέπει να έχετε θάρρος, γιατί το αύριο ίσως είναι καλύτερο.»
  Θεόκριτος

Ρίτα Σακελλαρίου 1934 – 1999

     Μία από τις γνήσιες λαϊκές φωνές, η Ρίτα Σακελλαρίου γεννήθηκε στη Σητεία της Κρήτης, στις 22 Νοεμβρίου του 1934. Έχασε τον πατέρα της στον εμφύλιο και παντρεύτηκε από ανάγκη, σε ηλικία 14 ετών. Από αυτό το γάμο απέκτησε δύο παιδιά και όταν χώρισε έπιασε δουλειά ως εργάτρια στα Λιπάσματα, στου Παπαστράτου, ακόμα και στη χωματερή.

   Ως τραγουδίστρια πρωτοεμφανίστηκε στο Μύλο, στο Πέραμα. Εκεί την ανακάλυψε ο Στέλιος Χρυσίνης που της έδωσε τα πρώτα της τραγούδια. Έπειτα βρέθηκε στο Φαληρικό, στις Τζιτζιφιές, να κάνει σεγκόντα στον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Γιάννη Παπαϊωάννου, με τους οποίους συνεργάστηκε οχτώ χρόνια και λίγο αργότερα έγινε «πρώτο όνομα» στην «Τριάνα» του Χειλά με το τραγούδι «Ιστορία μου, αμαρτία μου».

  Στο μεταξύ, είχε γνωρίσει το δεύτερο σύζυγό της, τον παλαιστή Σιδηρόπουλο, με τον οποίο άνοιξαν το κέντρο «Κουίν Αν» στην εθνική οδό. Από τα τραπέζια του πέρασαν ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, όπως ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Σπύρος Άγκνιου, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Αντονι Κουίν και η Μελίνα Μερκούρη, για να απολαύσουν τα σουξέ της Ρίτας: «Παράνομή μου αγάπη», «Κάθε ηλιοβασίλεμα», «Αν κάνω άτακτη ζωή». Πιστός θαυμαστής της ήταν βέβαια και ο Ανδρέας Παπανδρέου, που ήθελε πάντα να του τραγουδά και να χορεύει το «Αυτός ο άνθρωπος, αυτός». Η χρυσή εποχή του «Κουίν Αν» κράτησε πέντε χρόνια, όσο και ο δεύτερος γάμος της, από τον οποίο απέκτησε ακόμα τρία παιδιά.

  Όταν πήγε στη «Νεράιδα», μαζί με την Άννα Βίσση, ο κόσμος την αναγνώρισε μόνο από τη φωνή. Είχε αδυνατίσει πολύ κι είχε βαφτεί ξανθιά. Τότε, το 1986, ο Νίκος Καρβέλας της πρότεινε να κάνουν δίσκο. Η «Γάτα» («Είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα») ήταν το σουξέ που δεν περίμενε από το δίσκο «Αρέσω». Ακολούθησαν «Οι σαραντάρες=δύο εικοσάρες», «Αυτός ο έρωτας, αυτό το αγόρι», αλλά και το «Εγώ δεν πάω Μέγαρο».

  Η Ρίτα Σακελλαρίου πέθανε στις 6 Αυγούστου του 1999, χτυπημένη από την επάρατο νόσο.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ!!!

     Η «Άγια Νύχτα» είναι ίσως το πιο γνωστό χριστουγεννιάτικο τραγούδι σ' όλο τον κόσμο. Μεγάλοι συνθέτες όπως ο Βέρντι, ο Βάγκνερ, ο Πουτσίνι και άλλοι, το αναγνώρισαν ως ένα βαθιά θρησκευτικό τραγούδι, με μια παράξενη δύναμη που φτάνει κατευθείαν στις καρδιές των ανθρώπων. Κατά καιρούς, η πατρότητά του αποδόθηκε στον Μότσαρτ, στον Χάιντν ή στον Μπετόβεν.    Η αλήθεια είναι πως η «Άγια Νύχτα» δημιουργήθηκε από τους Γιόζεφ Μορ και Φραντς Γκρούμπερ, κι εψάλη για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα του 1818 στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο μικρό χωριό Όμπερντορφ της Αυστρίας.
  Ο Μορ είχε γράψει τους στίχους δύο χρόνια νωρίτερα. Στις 24 Δεκεμβρίου του 1818 ζήτησε από τον Γκρούμπερ να συνθέσει μία μελωδία για να συνοδεύσει το τραγούδι με την κιθάρα του. Σύμφωνα με την παράδοση, το εκκλησιαστικό όργανο του ναού δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στη χριστουγεννιάτικη λειτουργία, καθώς τα ποντίκια είχαν καταστρέψει κάποια εξαρτήματά του.
   Η ιστορία αυτή ήταν γνωστή, ωστόσο επιβεβαιώθηκε πολύ αργότερα, το 1995, όταν ανακαλύφθηκε μία παρτιτούρα που ανήκε στον Μορ, με τον Γκρούμπερ να υπογράφει τη σύνθεση. Στίχοι και μουσικοί όμως φαίνεται να γράφτηκαν μαζί, το 1816.
   Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, η «Άγια Νύχτα» τραγουδήθηκε τα μεσάνυχτα εκείνων των Χριστουγέννων και μετά ξεχάστηκε. Το 1825 ένα επισκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων ανακάλυψε την παρτιτούρα και «ξαναζωντάνεψε» το τραγούδι. Σήμερα, υπολογίζεται πως έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 300 γλώσσες.

ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!!!

Έχουμε ακούσει ότι οι γάτες είναι εφτάψυχες αλλά να φτάνου στο σημείο να ζουν 24 ολόκληρα χρόνια, είναι ένα φαινόμενο πρωτόγνωρο! Στην αγάπη και την αδυναμία που της έχουν αποδίδουν την μακροζωία της οι ιδιοκτήτες της Blackie, της γηραιότερης γάτας στον κόσμο που έχει φτάσει αισίως τα 24 χρόνια.
Οι ιδιοκτήτες της, την απέκτησαν μαζί με τον αδερφό της που όμως πέθανε όταν τον πάτησε αυτοκίνητο. Η Blackie δεν μπορεί να δει στο σκοτάδι, να κυνηγήσει ποντίκια, τα βήματά της είναι ασταθή και πέφτει κάθε φορά που τη βουρτσίζουν αλλά δεν το βάζει, κάτω.
Ο 49χρονος ιδιοκτήτης της Quentin Shaw λέει ότι παρά το προχωρημένο της ηλικίας της, η Blackie έχει ακόμα ισχυρή προσωπικότητα, ενώ είναι ιδιαίτερα φιλική και τρυφερή με τα παιδιά.
Να επισημάνουμε ότι τα 24 χρόνια της γάτας αντιστοιχούν με 118 ανθρώπινα χρόνια!

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ,ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ!!!!!! ΔΕΙΤΕ ΤΡΟΠΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΑΣΕΤΕ ΤΗ ΛΙΜΠΙΝΤΟ

Eυωδιές, αρωματικά βότανα, αλλά και τροφές μπορούν να τονώσουν τις αισθήσεις και να αυξήσουν την ερωτική μας διάθεση. 


* Δημιούργησε ρομαντική ατμόσφαιρα
Στο σπίτι με αιθέρια έλαια που χαρίζουν ευεξία και αυτοπεποίθηση, όπως το γιασεμί, ο ιβίσκος και η αγγελική που έχουν αφροδισιακές ιδιότητες. Ο κέδρος, το λιβάνι, το γεράνι, το πεύκο και το τριαντάφυλλο επίσης έχουν ιδιαίτερα αισθησιακό άρωμα και είναι ιδανικά τόσο για να αρωματίσεις τον χώρο όσο και για χρήση στο μπάνιο ή για μασάζ, ακόμα και για να αρωματίσεις τα σεντόνια......

* Σύμφωνα με τους διατροφολόγους...
Οι τροφές που τονώνουν τη λίμπιντο είναι όσες περιέχουν λιπαρά οξέα, όπως το έλαιο από νυχτολούλουδο, ο κρόκος και η βιταμίνη Ε, αλλά και ο φώσφορος και ο ψευδάργυρος. Τρώγε λοιπόν, άφθονα θαλασσινά, σοκολάτα, σύκα και φρούτα του δάσους. Η κανέλα επίσης έχει αφροδισιακές ιδιότητες, οπότε μπορείς να δοκιμάσεις να σερβίρεις στον αγαπημένο σου μπισκότα ή μηλόπιτα με κανέλα για να αναθερμάνεις τη λίμπιντο στη σχέση σας.....

* Χαλαρωτικό μπάνιο: 

 Απολαύστε μαζί ένα χαλαρωτικό και αισθησιακό μπάνιο, που εγγυημένα θα προλογίσει μια φλογερή ερωτική βραδιά. Άναψε αρωματικά κεριά, βάλε απαλή μουσική και γέμισε την μπανιέρα με ζεστό νερό. Στο μεταξύ, ετοίμασε τη μαγική αφροδισιακή συνταγή την οποία θα προσθέσετε στο νερό της μπανιέρας!
Υλικά: θα χρειαστείς
Α. 6 σταγόνες αιθέριο έλαιο ιλάνγκ-ιλάνγκ
Β. 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο φασκόμηλο
Γ. 2 σταγόνες σανταλόξυλο
Δ. 1 σταγόνα περγαμόντο
Ε. 1/4 φλιτζάνι κρέμα σαντιγί
ΣΤ. 1/4 φλιτζάνι μέλι
Εκτέλεση: Βάλε το μέλι σε μια γαβάθα και πρόσθεσε τα αιθέρια έλαια. Ανάμειξε καλά και πρόσθεσε την κρέμα σαντιγί. Ανακάτεψε καλά τα υλικά και ρίξε το μείγμα μέσα στο νερό της μπανιέρας, ανακινώντας με τα χέρια σας. Κάθισε μέσα στο νερό για δεκαπέντε λεπτά και άφησε τις αισθήσεις να χαλαρώσουν εντελώς......



* Ερωτικό ελιξίριο:
Ρίξτε μερικές σταγόνες από αυτό το αισθησιακό μείγμα στην ειδική συσκευή για τον αρωματισμό του χώρου, για να φτιάξεις ερωτική ατμόσφαιρα.
Α. 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο ιλάνγκ-ιλάνγκ
Β. 2 σταγόνες πατσουλί
Γ. 2 σταγόνες αιθέριο έλαιο από μαύρο πιπέρι
Δ. 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο από φασκόμηλο
Ε. 2 σταγόνες νερόλι
ΣΤ. 1 σταγόνα τριαντάφυλλο
Ζ. 1 σταγόνα γιασεμί
Εκτέλεση: Ανάμειξε όλα τα αιθέρια έλαια σε ένα μπουκάλι και ρίξε 3 σταγόνες στη συσκευή καύσης για να αρωματίσεις τον χώρο......



* Τονωτικό ρόφημα: 
Συμπλήρωσε την απόλαυση των αισθήσεων με ένα ρόφημα που θα το γευτείς μαζί με τον αγαπημένο σου.
Θα χρειαστείς:
3 φλιτζάνια βραστό νερό
2 κουταλιές της σούπας ροδοπέταλα
1 κουταλάκι μέντα
1 κουταλάκι τριμμένη γλυκόριζα
1 κουταλάκι κράταιγο λίγη κανέλα, κόλιαντρο και μοσχοκάρυδο, μια κουταλιά μέλι
Μόλις βράσει το νερό, ρίξε μέσα τα βότανα και άστα να σιγοβράσουν για 3 λεπτά, με σκεπασμένη την κατσαρόλα. Βγάλε από τη φωτιά και άφησέ τα για 5 λεπτά. Σούρωσε το ρόφημα, πρόσθεσε το μέλι και τα ροδοπέταλα και σέρβιρέ το αχνιστό ή με μερικά παγάκια......

ΓΙΝΕ ΕΣΥ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΜΟΡΦΙΑΣ!!!!!

  Χωρίς να ξοδέψεις πολλά ευρώπουλα, μπορείς να δείχνεις άψογα ντυμένη και περιποιημένη, αρκεί να ακολουθήσεις αυτούς τους απλούς κανόνες! Και μετά, τύφλα να έχει η Sarah Jessica Parker μπροστά σου.........


 
1. Το κραγιόν στην πρώτη θέση: 
Δεν λείπουν από το νεσεσέρ καμίας γυναίκας, αλλά μερικές φορές ξεχνάμε πόσο μεγάλη διαφορά μπορούν να κάνουν στην εμφάνισή μας. Το κραγιόν φωτίζει το πρόσωπο, κάνει τα δόντια να δείχνουν πιο λευκά και, αν είναι το σωστό χρώμα, μπορεί ακόμα να κρύψει χρόνια. Ακόμα και αν προτιμάς το ελαφρύ βάψιμο, φορώντας κραγιόν θα δείχνεις πιο περιποιημένη και σικάτη. Για να επιλέξεις το χρώμα που σε κολακεύει περισσότερο, να θυμάσαι ότι μεγαλώνοντας, καλό είναι να αποφεύγουμε τα σκουρόχρωμα χρώματα που τονίζουν τις ρυτίδες και να προτιμάμε τα φωτεινά που χαρίζουν φρεσκάδα στο πρόσωπο.


2. Προσοχή στα παπούτσια:
Αν θέλεις να δείχνεις κομψή και καλοντυμένη, ξέχνα τις αρβύλες και τα δετά παπούτσια σε ανδρικό στυλ. Οι ψηλοτάκουνες γόβες βρίσκονται φυσικά στην κορυφή της λίστας κομψό­τητας, αλλά αν δεν σε βο­λεύουν, μπορείς να φορέσεις ένα μέτριο τακούνι ή ακόμα και ένα ίσιο παπούτσι, αρκεί να είναι λεπτοκα­μωμένο και παιχνιδιάρικο. Οι μπαλαρίνες, τα σανδάλια, τα χρώματα, οι ξέχωστες γόβες είναι άνετες και μοδάτες λύσεις.

3. Τόνισε τη μέση: 
Η λεπτή, τονισμέ­νη μέση παραμένει ένα από τα κυριότερα όπλα του σεξαπίλ. Τα φαρδιά ρούχα χωρίς σχήμα μπορεί να είναι βολικά, αλλά δεν συμβαδίζουν με τη θηλυκότητα. Για μια κομψή εμφάνιση, επίλεξε σακάκια με πένσες ή ραφές που να αγκαλιάζουν κολακευτικά το σχήμα του σώματος και να υπογραμμίζουν τη μέση.

4. Καθημερινές εκπλήξεις: 
Ενας έξυπνος και διασκεδαστικός τρόπος για να δείχνεις κομψή και περιποιημένη, είναι να προσθέτεις κάθε μέρα στην εμφάνισή σου κάτι διαφορετικό, όπως οι αντιθέσεις ανάμεσα σε υφάσματα, χρώματα και σχέδια, ακόμα και με τρόπους που καταρρίπτουν τα στερεότυπα της μόδας. Τόλμησε να συνδυάσεις ένα κλασικό κολιέ με πέρλες με ένα εντελώς αθλητικό μπλουζάκι ή προσθέσεις αξεσουάρ σε έντονη αντίθεση, αντί να συνδυάζεις διάφορες αποχρώσεις του ίδιου χρώματος.

5. Τσάντες που μιλούν: 
Ο κανόνας που ήθελε οπωσδήποτε τα παπούτσια ασορτί με την τσάντα δεν ισχύει πλέον. Οι σύγχρονες τσάντες δηλώνουν ποια είσαι, τι κάνεις, τι χρειάζεσαι. Ενα τόσο απλό αξεσουάρ μπορεί να αλλάξει εντελώς το ύφος της εμφάνισής σου και να προσθέσει πολύ στυλ. Μια εντυπωσιακή τσάντα, με έντονα χρώματα και ιδιαίτερες λεπτομέρειες προσθέτει στο ντύσιμό σου πρωτοτυπία και προσωπικότητα.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΛΑΜΠΕΡΟ ΜΑΚΙΓΙΑΖ............

     Το μακιγιάζ των γιορτών είναι κάτι σαν τα γλυκά των Χριστουγέννων: θέλει να βάλεις όλη σου την τέχνη για να το πετύχεις και φυσικά η κατάλληλη προετοιμασία είναι απαραίτητη. Έτσι δεν έχεις παρά να μαζέψεις τα κατάλληλη υλικά: χρυσές σκιές και  μολύβια ματιών για να δημιουργήσεις το πιο γλυκό  και λαμπερό μακιγιάζ πολλών καρατίων με βάση το πιο γκλαμουρ χρώμα της χρωματικής σου παλέτας: το χρυσό! Διάβασε παρακάτω πώς θα καταφέρεις να εντυπωσιάσεις στο ρεβεγιόν αναδεικνύοντας την πιο γιορτινή πλευρά του εαυτού σου!


Το χρυσό είναι το απόλυτο χρώμα του μακιγιάζ και φέτος όπως κάθε χρόνο αυτή την περίοδο. Τις γιορτές όλα επιτρέπονται και το χρυσό είναι το απόλυτο must.Το πιο λαμπερό και γκλάμουρ χρώμα της χρωματικής παλέτας αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά σου και φωτίζει το πρόσωπο σου όσο κανένα άλλο και το κυριότερο είναι πολύ εύκολο να το συνδυάσεις. Πες ναι στις χρυσές σκιές και λάμψε περισσότερο και από χριστουγεννιάτικο στολίδι!

Μην το παρακάνεις...........

 

Είπαμε είναι γιορτές και σε πιάνει μια υπερβολή αλλά καλά θα κάνεις να την ξεχάσεις όταν πιάσεις στα χεράκια σου την αγαπημένη σου χρυσή σκιά. Ο ...χρυσός κανόνας της μόδας less is more ισχύει σε αυτή την περίπτωση. Ακόμη και αν είναι το αγαπημένο σου χρώμα δε χρειάζεται να το παρακάνεις. Αν επιλέξεις να φορέσεις χρυσή σκιά με γκλίτερ ξέχασε το γκλίτερ στα μάγουλα αν δε θες να σε περάσουν για χρυσή γιρλάντα.  Γενικά αν πηγαίνεις με τον κανόνα: "ένα χρυσό εργαλείο μακιγιάζ τη φορά" θα καταφέρεις να πετύχεις ένα εντυπωσιακό μακιγιάζ χωρίς όμως να φοβάσαι να βρεθείς στην αντίπερα όχθη, γιατί μπορεί τις γιορτές όλα να επιτρέπονται όμως η υπερβολή ποτέ δεν έκανε καλό!

Το σωστό μέικ-απ με χρυσές πινελιές: 

Είναι εδώ πολύ σημαντικό! Αν δεν είσαι στην εφηβεία, που ακόμη πειραματίζεσαι με το μακιγιάζ σου (και πολλά ατοπήματα μακιγιάζ συγχωρούνται) καλά θα κανείς να δώσεις στην επιλογή του μεικ-απ την προσοχή που χρειάζεται. Ένα μέικ-απ με σίμερ θα δώσει έξτρα γυαλάδα σε όλο σου το πρόσωπο και καλά θα κάνεις στην περίπτωση που το χρησιμοποιήσεις να επιλέξεις να φορέσεις το χρυσό πιο διακριτικά. Μπορείς να επιλέξεις ένα κραγιόν ή λιπ-γκλος με χρυσή απόχρωση αλλά που θα έχει σα βάση ένα άλλο χρώμα για να μην βγάζει μάτι το χρυσό. Αν επιλέξεις ένα μεικ-απ χωρίς καθόλου χρυσό μέσα μπορείς να "παίξεις" πιο εύκολα με το υπόλοιπο(χρυσό) μακιγιάζ σου.

Προσοχή στο μακιγιάζ ματιών σου: 

Υπάρχουν άπειροι τρόποι για να απλώσεις σωστά το μακιγιάζ των ματιών σου. Το χρυσό μολύβι για τα μάτια είναι μια φοβερή ανακάλυψη ειδικά για την περίοδο των γιορτών που θέλεις να αναδείξεις με το πιο γιορτινό τρόπο τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου.

Τιπ: πάρε μια χρυσή λαμπερή σκιά και άπλωσε την κατά μήκος της γραμμής των βλεφάρων σαν να την έχεις κάνει με μολύβι ματιών για ακόμη πιο σούπερ εντυπωσιακό αποτέλεσμα!

Ο σωστός συνδυασμός χρωμάτων: είναι το παν!

Δε χρειάζεται να καλύψεις όλο σου το πρόσωπο με χρυσό για να εντυπωσιάσεις στο ρεβεγιόν. Το καφέ και το πράσινο είναι δύο χρώματα που μπορούν άνετα να συνδυαστούν με το χρυσό και να εντυπωσιάσουν! Ακόμη και η μαύρη σου σκιά μπορεί να συνδυαστεί τέλεια με το χρυσό και να δημιουργήσεις ένα εντυπωσιακό βραδινό λουκ.

Τόλμησε το βράδυ του ρεβεγιόν να εντυπωσιάσεις με βάση το χρυσό και κέρδισε  εντυπώσεις πολλών καρατίων!

Ο ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Τι και πόσα δε θα μπορούσατε να δείτε, να γνωρίσετε, να κάνετε, να βιώσετε, να γευτείτε, να αισθανθείτε στο αγροτουριστικό οδοιπορικό στη Στερεά Ελλάδα, στη Ρούμελη, όπως ονομάζεται από τα χρόνια της Φραγκοκρατίας, ( Ρουμ + ιλί = των Ρωμιών η χώρα).

Γνωρίστε και απολαύστε την παραδοσιακή φιλοξενία:
 
Σε οργανωμένα αγροκτήματα, σε αγροτουριστικά καταλύματα και παραδοσιακούς ξενώνες και ξενοδοχεία, σε δασικά χωριά αλλά και σε ψαροχώρια, μέσα σε ελαιώνες, σε ελατοδάση, πευκοδάση και δρυοδάση, κοντά σε φαράγγια, ποτάμια και λίμνες, ψηλά στα βουνά και δίπλα στη θάλασσα..

Γνωρίστε και πάρτε μέρος:

Σε αγροτικές δραστηριότητες:
 
Στον τρύγο και τη μουστιά, το μάζεμα ελιών, σύκων, αρωματικών φυτών και βοτάνων, καρυδιών και κάστανων, το όργωμα, το φύτεμα κηπευτικών, το τάϊσμα ζώων, στο άρμεγμα αιγοπροβάτων και στο κούρεμά τους (Κτήμα Ελαιώνας, Κτήμα Avantis , Κόκκινος Πύργος , Κτήμα Νικόλα, Κτήμα Μοντόφλι, Κτήμα Αμφίκαια, Βατερή, Η Γωνιά της Λίνας, Συνεταιρισμός Σύκου Κύμης…) 

Σε υπαίθριες και άλλες δραστηριότητες:
 

• Πεζοπορία σε διαδρομές μέσα στα δάση: των ελάτων, των πεύκων, της βελανιδιάς, της καστανιάς και στα πανέμορφα βουνά: στον Παρνασσό, τη Δίρφυ, τα Βαρδούσια, την Οίτη, τα Αγραφιώτικα Βουνά κ.α., όπου μπορείτε να κάνετε και αναρρίχηση και καταρρίχηση
• Πέρασμα φαραγγιών, Rafting, Canoe – Kayak, στην Οίτη, τον Παρνασσό, τα Βαρδούσια, στα νερά του Κρικελοπόταμου, του Ταυρωπού, του Τρικεριώτη, του Αγραφιώτη, του Γοργοπόταμου, στα στενά του Αχελώου, στη λίμνη των Κρεμαστών
• Ιππασία στο Καρπενήσι, στην Αμφίκλεια, τη Βόρεια Εύβοια
• Surfing στο Μαρμάρι
• Ψάρεμα στις θάλασσες, στις λίμνες και στους ποταμούς μας και Καταδύσεις στο νότιο και βόρειο Ευβοϊκό, στο Μαλιακό και τον Κορινθιακό.
• Αλεξίπτωτο πλαγιάς στον Παρνασσό κ.α.
• Σκί στον Παρνασσό και το Βελούχι
• Τένις, Μπάσκετ, Ποδήλατο βουνού
• Παρατήρηση πουλιών και άγριων ζώων
• Παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού και των αστεριών με τηλεσκόπιο
• Ιαματικά Λουτρά στην Αιδηψό, την Υπάτη, τις θερμοπύλες, τα Καμένα Βούρλα

(Trekking Hellas, Ευ Ζην , Δραστηριότητες, Ξενώνας Μάκα, Ξενώνας Αμαδρυάδες, Κτήμα Ελαιώνας, Κτήμα Νικόλα, Κτήμα Αμφίκαια, Βατερή, Η Γωνιά της Λίνας…) 


Σε εθιμικές εκδηλώσεις και γιορτές:

• Στο Βλάχικο Γάμο και σε απίθανα Διονυσιακά ξεφαντώματα τις Απόκριες, στη Θήβα, τα Ψαχνά, τη Λαμία, το γνωστό Γαλαξειδιώτικο «Αλευρομουτζούρωμα» και τα « Κούλουμα» στην Ιτέα, τις Κορέλες και τους Γέρους στη Σκύρο κ.α.
• Στο ψήσιμο αρνιών το Πάσχα, στη Λιβαδειά, το Χρυσό Φωκίδας, την Παύλιανη της Φθιώτιδας κ.α.
• Σε τοπικά πανηγύρια όπως το Πανηγυράκι της Αράχοβας, το πανηγύρι με τις αρτοσπονδές στην Αμφίκλεια, το πανηγύρι με το συλλογικο μαγείρεμα παραδοσιακού στιφάδου στον Οξύλιθο Εύβοιας και εκατοντάδες άλλα
• Στα ανταμώματα, όπως των Δωριέων στη Φωκίδα, των Σαρακατσαναίων της Ευρυτανίας και της Φθιώτιδας κ.α.
• Σε ιδιαίτερα έθιμα όπως το Κουρμπάνι στο Νέο Μοναστήρι Φθιώτιδας, το έθιμο της Πιπεριάς στην Κερασιά και Ροβιές στη Βόρεια Εύβοια κ.α.
• Σε θαλασσινές γιορτές όπως γιορτή καλαμαριού στη Χηλή της Κύμης, Γιορτή Σαρδέλας στην Αταλάντη Φθιώτιδας, στη Γιορτή της Τράτας στην Ερατεινή Φωκίδας κ.α.
• Σε γιορτές του Δάσους, στο Καρπενήσι, τη Φωκίδα κ.α.
• Σε γιορτές Κρασιού στη Γραβιά Φωκίδας, την Αταλάντη Φθιώτιδας, τα Φύλλα και το Μαρμάρι Εύβοιας, στις περιοχές του Ελικώνα Βοιωτίας κ.α.
• Σε γιορτές αγροτικών συγκομιδών, όπως του Κερασιού στο Μετόχι Εύβοιας κ.α.(Παράδοση και Πολιτισμός)

Γνωρίστε και γευτείτε παραδοσιακά προϊόντα και εδέσματα:

Γιορτές γεύσης θα κάνετε παντού στην ύπαιθρο της Στερεάς Ελλάδας
(Συνεταιρισμοί, Παραδοσιακά Προϊόντα, Εστίαση, Συνταγές)



Δείτε τα φυσικά, ιστορικά και άλλα αξιοθέατα της Στερεάς Ελλάδας:
 
Γνωρίστε σημαντικά μνημεία και περιοχές:

• κρίσιμων περιόδων και γεγονότων της ελληνικής ιστορίας (αρχαίας, βυζαντινής, νεώτερης), που είχαν ως θέατρο τη Στερεά Ελλάδα ·
• του αρχαίου και νεώτερου ελληνικού πολιτισμού η καρδιά του οποίου χτύπησε πολλές φορές στη Στερεά Ελλάδα (Δελφοί, Θερμοπύλες, Χαιρώνεια, Θήβα, Πλαταιές, Ορχομενός, Ερέτρια, Γραβιά, Αλαμάνα, Κορυσχάδες κ.α.)
• της θρησκευτικής παράδοσης και λατρείας (Μονή Οσίου Λουκά, Μονή Προυσού, Μονή Σκριπούς, Μονή Αγαθωνος κ.α.) και
• απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς (Εθνικοί Δρυμοί Οίτης, Παρνασσού, Λίμνη Κρεμαστών, Φαράγγι Πάντα Βρέχει, Καταρράκτες Δρυμώνα κ.α.) (Αξιοθέατα, Διαδρομές)

ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΝΔΡΩΝ-ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Η γυναίκα σήμερα είναι μια δυνατή αγωνίστρια: Εκπαιδεύεται, διεκδικεί πολύ δυναμικά το δικαίωμα στην οικονομική αυτονομία και την επαγγελματική εξέλιξη,υπηρετεί με ζήλο  και υπευθυνότητα τους στόχους της, αναπνέει τον αέρα της ελευθερίας απο τους αγώνες της για ισότητα και σεβασμό. Όμως , δέν δείχνει να είναι ευτυχισμένη .Απορροφημένη από τις προσπάθειές της για αυτονομία και επιβίωση, αμέλησε την θηλυκότητά της,δηλαδή την έμφυτη ικανότητά της να δημιουργεί και να διατηρεί σχέσεις γεμάτες ζεστασιά και συναίσθημα.
Σήμερα ,αρκετές απο τις επιτυχημένες γυναίκες είναι όμορφες,εντυπωσιακές αλλά μέσα τους νιώθουν το αίσθημα της μοναξιάς από την απουσία του αντίθετου φύλου. Ίσως αυτό να είναι το αποτέλεσμα μίας μονόπλευρης επιλογής ,που όμως τους στέρησε να αφιερώσουν χρόνο και φροντίδα στην δημιουργία σχέσεων....
Από την άλλη ο άνδρας βιώνει μια καινοφανή κατάσταση για τα παλιά δεδομένα.Νέες,όμορφες,εντυπωσιακές γυναίκες ανατρέπουν τον ρόλου του και του δημιουργούν σύγχιση για το πώς θα ήθελε να έχει μία σύντροφο δίπλα του.Η γυναίκα σήμερα δεν γίνεται κατανοητή απο τον άνδρα.Δημιουργεί ένα αίσθημα φόβου ότι του κλέβει τις κατακτήσεις του,ότι τον απειλεί αντί να τον έλκει.Αρκετοί άνδρες εκφράζουν μία θύελλα αρνητικών συναισθημάτων,με κυρίαρχο την επίκριση και την δυσπιστία για την αλλαγή τών ρόλων,προτιμούν την απομάκρυνση μπροστα στην πιθανότητα να χάσουν το προβάδισμα και τον έλεγχο της σχέσης ..
  Οι νέες πραγματικότητες έχουν πικρία,απομόνωση,μοναξιά....Χρειάζεται να γίνουν νέες επεξεργασίες και προσαρμογές  για να βρεθούν τα δύο φύλα όπως ήταν...Η συνάντηση δύο ανθρώπων άν μπορέσουν και μοιραστούν τις σκέψεις τους και τα συναισθήματά τους,να αναπτύξουν οικειότητα μεταξύ τους τότε θα δημιουργηθεί μια απεριόριστη ενέργεια..Η αγάπη και η οικειότητα που τόσο αναζητούν και τα δύο φύλα διαγράφουν το ζήτημα των σχέσεων περίπλοκο για το παρόν και σκοτεινό για το μέλλον.Χρειάζεται μάλλον να μεταφράσουν διαφορετικά την επικοινωνία και την σχέση.
Σήμερα λοιπόν ,που ο χρόνος κυλά με γρήγορους ρυθμούς μας φέρνει σε αμηχανία και καθημερινά σκεπτόμαστε: Πού να βρώ αγόρια-κορίτσια? .... Πού να βρώ ώριμους άνδρες ή γυναίκες?......... Πού να βρώ το  φλέρτ ? Καλό ή Κακό...... Σωστό ή Λάθος ,οι εποχές έχουν αλλάξει.........
Ο καλύτερος τρόπος είναι να μάθουμε από την αρχή την αξία των σχέσεων..Η επικοινωνία,ο διάλογος,η ανταλλαγή απόψεων ,η ψυχαγωγία και η διασκέδαση όχι μόνο καλλιεργούν αλλά αλλάζουν την νοοτροπία μας.Αυτή η συνειδητοποίηση μπορεί να επαναπροσδιορίσει την πραγματική ανάγκη για το συναίσθημα και όχι για την κυριαρχία...Πρέπει να βρούμε τον εαυτό μας ,να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να αλλάξουμε τρόπο σκέψης.Ας αλλάξουμε λοιπόν όλοι και ας γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι....Αξίζει ο κόπος..

Ευεργέτες της Εύβοιας

Γιοκαλάς Νικόλαος 

Γεννήθηκε το 1866 στην Κάρυστο.Γονείς του ήταν ο Κωνσταντίνος Γιοκαλάς εφημέριος Καρύστου και η Χάιδω Δαβουρτσίκα.Πολύ μικρός ταξίδεψε στη Βασόρα της Μεσοποταμίας ,όπου ύστερα από σκληρή βιοπάλη πλούτισε και επέστρεψε στην Αθήνα όπου και εγκαταστάθηκε. Με την διαθήκη του ίδρυσε στην Κάρυστο ίδρυμα Νικολάου Κ.Γιοκαλά..Πρόκειται για το Πνευματικό Κέντρο Καρύστου,με αίθουσα διαλέξεων,βιβλιοθήκη και μουσείο.Πέθανε στις 27 Δεκεμβρίου 1949 και τάφηκε στο νησάκι της Αγίας Πελαγίας κατ' επιθυμία του.

Κότσικας Θεοχάρης και Πολυχρόνης 

Γεννήθηκαν στην Κάρυστο , ο μέν Θεοχάρης το 1857 ο δε Πολυχρόνης το 1859.Πρός εύρεση καλύτερης τύχης μετανάστευσαν στην Αίγυπτο, όπου επιδόθηκαν στο εμπόριο , σημειώνοντας μεγάλη πρόοδο.Το 1899 τα εργοστάσια της ζάχαρης έκλεισαν από οικονομικές δυσχέρειες.Ήρθαν σε  συμφωνία με τους κατόχους τους, τότε να οινοπνευματοιούν τη ζάχαρη. Για το σκοπό αυτό ίδρυσαν μεγάλα εργοστάσια οινοπνευματοποιίας στην Τούρα κοντά στα λατομεία των Πυραμίδων,απο τα οποία απέκτησαν μεγάλη περιουσία  ..
Μετριόφρονες ,συντηρητικοί και απέριττοι καθώς ήταν , ξόδευσαν τον πλούτο τους για το καλό της γενέτειράς τους και των Αιγυπτίων που εργάζονταν στα εργοστάσιά τους.Χορήγησαν μεγάλα χρηματικά ποσά στο ελληνικό κράτος.Ενίσχυσαν τους απελευθερωτικούς πολέμους 1912-1913,συμμετείχαν στην κατασκευή του θωρηκτού ΄΄Αβέρωφ΄΄ ύψωσαν στο προαύλιο της παλιάς βουλής τον ανδριάντα του Χαριλάου Τρικούπη και κατασκεύασαν δύο πολεμικά αεροπλάνα. Με κάθε τρόπο βοήθησαν επίσης την ιδιαίτερη πατρίδα τους . Κατασκεύασαν πολλά δημόσια και εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Κάρυστο , όπως τα γραφεία του δήμου ,Ειρηνοδικείο,την Υποδιοίκηση Χωροφυλακής Καρύστου ,εργοστάσιο ηλεκτροφωτισμού στην Κάρυστο και πολυτελές σχολείο στα Καλύβια.Ακόμα,προικοδοτούσαν τρείς άπορες κοπέλες κάθε χρόνο και διέθεσαν 50.000λίρες για την κατασκευή του λιμανιού της πόλης.
Δέν ξέχασαν και τους ιθαγενείς της Αιγύπτου ,για τους οποίους δαπάνησαν 20.000λίρες για την ανοικοδόμηση του ελληνικού νοσοκομείου Αλεξάνδρειας ΄΄το Κοτσίκειον΄΄.

  Δεμερούτης Ευάγγελος

Ο αείμνηστος Ευάγγελος Δεμερούτης, ο μεγάλος ευεργέτης,γεννήθηκε στα Βίταλα το 1902 και απεβίωσε το 1990. Μετανάστευσε στο Μεξικό και λόγω της εργατικότητας του και της εξυπνάδας του μεγαλούργησε.

Ο Δεμερούτης διέθεσε μετά το 1954 και μέχρι το θάνατο του, πολλά εκατομμύρια δραχμών για την εκτέλεση στην γενέτειρά του Βίταλα Ευβοίας διαφόρων κοινωφελών έργων.

Πρέπει να μνημονευθούν ή ανέγερση Δημοτικού Σχολείου με επίπλωση και πλήρη θέρμανση, ή ανέγερση συγχρόνου κτιριακού συγκροτήματος, στο οποίον στεγάζονται τα γραφεία της Κοινότητος, το Νηπιαγωγείο και το Αγροτικόν Ιατρείο με ανάλογους βοηθητικούς χώρους και πλήρη τεχνικό εξοπλισμό, η διάνοιξη της επαρχιακής οδού Βιτάλων - Κύμης, ο εξωραϊσμός Ιερών Ναών, η κατασκευή της κοινοτικής πλατείας καθώς και άλλα έργα οδοποιίας και υδρεύσεως.

Αξιοσημείωτο είναι η κατασκευή και δημιουργία αιθουσών, με όλους τους βοηθητικούς χώρους, για την στέγαση της Κοινοτικής βιβλιοθήκης Βιτάλων με πλήρη τεχνικό εξοπλισμό και 2.000 τόμους βιβλίων.

 Για το φιλανθρωπικό και πολιτιστικό του έργο,  τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών στις 28ης Δεκεμβρίου το 1979.  

Στη γενέτειρα του, τα Βίταλα, τελείται στην μνήμη του το ετήσιο μνημόσυνο την πρώτη Κυριακή του Μάρτη κάθε έτους, τιμώντας έτσι έστω και και μετά θάνατον τον μεγάλο αυτόν ευεργέτη.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ

Το  σκεπτικό της  σχετικής εκθέσεως της Ακαδημίας αναφέρει:

"Μετά γνώμην της Τάξεως των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών και απόφασιν ολομελείας απονέμει:

Βραβείον: Εις τον Ευάγγελον Δεμερούτην δια το τεράστιον φιλανθρωπικόν και πολιτιστικόν του έργον. Ο Δεμερούτης διέθεσε από του έτους 1954 μέχρι σήμερον πολλά εκατομμύρια δραχμών δια την εκτέλεσιν εις την γενέτειράν του Βίταλα Καρυστίας Ευβοίας διαφόρων κοινοφελών έργων.

Πρέπει να μνημονευθούν ή ανέγερσις Δημοτικού Σχολείου με επίπλωσιν και πλήρη θέρμανσιν, ή ανέγερσις συγχρόνου κτιριακού συγκροτήματος, εις το οποίον στεγάζονται κατά τρόπον άνετον τα γραφεία της Κοινότητος, το Νηπιαγωγείον και το Αγροτικόν Ιατρείον με ανάλογους βοηθητικούς χώρους και πλήρη τεχνικόν εξοπλισμόν, η διάνοιξις της επαρχιακής οδού Βιτάλων -Κύμης, ο εξωραϊσμός Ιερών Ναών, η κατασκευή κοινοτικής πλατείας και άλλων έργων οδοποιίας και υδρεύσεως.

Ιδιαιτέρως αξιοσημείωτος είναι η κατασκευή και δημιουργία αιθουσών, με όλους τους βοηθητικούς χώρους, δια την στέγασιν της Κοινοτικής βιβλιοθήκης Βιτάλων με πλήρη τεχνικόν εξοπλισμόν και 2.000 τόμους βιβλίων μέχρι σήμερον.

Η βιβλιοθήκη αυτή εξυπηρετεί χιλιάδες αναγνώστες όλων των κατηγοριών (μαθητάς, διδασκάλους, καθηγητάς κλπ)."

Δημητρίου Κώτσος 


Ήρωας της Εύβοιας κατά την Ελληνική Επανάσταση. Καταγόταν από τα Χάλια. Όταν έγινε η επανάσταση κατατάχθηκε από τους πρώτους στο στρατόπεδο του Αγγελή Γοβιού, ο οποίος εκτιμώντας την γενναιότητα του, τον έκανε υπαρχηγό του. Πήρε μέρος και διακρίθηκε στις μάχες των Δύο Βουνών και της Μανίκας. Το Μάρτιο του 1822, στην τοποθεσία Δύο Βουνά μεταξύ Χαλκίδας - Ψαχνών, οι Έλληνες έπεσαν σε ενέδρα των Τούρκων και σ΄αυτή σκοτώθηκαν ο Κώτσος με τον αδερφό του Γιαννάκη και τους αδερφούς Αγγελή και Αναγνώστη Γοβιό.   


Γοβιός ή Γοβγίνας Αγγελής  


Οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης στην Εύβοια. Γεννήθηκε στην Λίμνη το 1780. Καταγόταν από ναυτική οικογένεια. Ο ελεύθερος και ατίθασος χαρακτήρας του τον έφεραν αντιμέτωπο με την τοπική δημογεροντία και τον ανάγκασαν να φύγει από το νησί. Το 1817 γίνεται αρματωλός του Τελπελνή, δίπλα στον Οδυσσέα Ανδρούτσο, στρατιωτικό αρχηγό της Ανατολικής Ρούμελης.   Το 1818 μυείται στα μυστικά του ιερού αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας και ορκίζεται φιλικός από τον Οικονόμου. Στη συνέχεια, έρχεται στη Λίμνη και μοιράζεται το μυστικό με δικούς του ανθρώπους, δίνοντας τους κατευθύνσεις για τον αγώνα στην Εύβοια. Με την έκρηξη της Επανάστασης πολεμάει δίπλα στον Οδυσσέα Ανδρούτσο στο Χάνι της Γραβιάς, στην ιστορική μάχη του Μάη του 1821. Μετά την ηρωική έξοδο κινείται προς την Εύβοια ξεσηκώνοντας τους χωρικούς.   Έλαβε μέρος σε όλες τις σημαντικές μάχες στην Εύβοια και σκοτώθηκε το Μάρτιο του 1822 μετά από σκληρή μάχη κοντά στα Δύο Βουνά, σε ενέδρα που του έστησαν οι Τούρκοι. Ο θάνατος του υπήρξε βαρύτατο πλήγμα για την Εύβοια και την έκβαση της επανάστασης σ' αυτήν. Τον ηρωισμό του και τον πόνο για την απώλεια ύμνησε η λαϊκή μούσα με χαρακτηριστικό δημοτικό τραγούδι.   


Βώκος Δημήτριος     

Πατέρας του ένδοξου ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη. Καταγόταν από τα Φύλλα της Χαλκίδας, όπου διασώζεται μέχρι σήμερα το σπίτι του, μαρτυρώντας τις σχέσεις του μεγάλου θαλασσομάχου με το νησί, η οικογένεια του Δημητρίου Βώκου, πριν την επανάσταση του '21, είχε καταφύγει στην Ύδρα, όπου διέπρεψε ως ναυτική οικογένεια.   


Κριεζώτης Νικόλαος  




Οπλαρχηγός της Επαναστάσεως από τους πιο ανδρείους του απελευθερωτικού αγώνα (1785-1853) .Γεννήθηκε στο χωριό Αργυρό (Βίρα),της επαρχίας Καρυστίας .Καταγόταν από φτωχή οικογένεια, ο πατέρας του Ισίδωρος Χαραχλιάνης ήταν βοσκός και ο ίδιος δεν έτυχε καμιάς μορφώσεως.   Από την διαμονή της οικογένειας του στο χωριό Κριεζή της Εύβοιας ,πήρε αργότερα το όνομα Κριεζώτης , με το οποίο έγινε γνωστός ,ενώ ο ίδιος υπέγραφε πάντα ως Γκριτζιώτης. Πριν από την επανάσταση έφυγε για την Μικρά Ασία εγκαταστάθηκε στην Κιουτάχεια και εργάστηκε ως επιστάτης και κεχαγιάς στο τεράστιο ποιμνιοστάσιο του πάμπλουτου Τούρκου Καραοσμάνογλου .Κατά τη διάρκεια φιλονικίας του με τούρκο ταχυδρόμο ,τον σκότωσε ,οπότε τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν.

Με την είδηση της έκρηξης της Επανάστασης ,απέδρασαν με τον συγκρατούμενό του και αργότερα οπλαρχηγό Βάσο Μαυροβουνιώτη.    Στις Κυδωνιές μυήθηκε στον αγώνα από τον μοναχό Κλεόβουλο ,ενώ μετά από πολλές περιπέτειες έφθασε στην Εύβοια ,όπου και κατατάχθηκε στο επαναστατικό σώμα του οπλαρχηγού της Εύβοιας Αγγελή Γοβγίνα ή Γοβγιό ,υπό τον Αθανάσιο Γιότση ,και έλαβε μέρος στη μάχη των Βρυσακίων (Ιούλιος1821). Κατά την διάρκεια της μάχης έδειξε τόση ανδρεία ώστε ο Αλέξανδρος Κριεζής τον έκανε οπλαρχηγό με 300 στρατιώτες, σύντομα έγινε πεντακοσίαρχος και αγωνίστηκε με τους άνδρες του σε όλες τις μάχες της Εύβοιας .Μαζί με τον οπλαρχγό της Κύμης και στενό φίλο του Βάσο Μαυροβουνίωτη και με την βοήθεια του οπλαρχηγού Ηλία Μαυρομιχάλη ,έδωσαν στις 11 Ιανουαρίου 1822 μεγάλη νικηφόρα μάχη στον μύλo των Στύρων , όπου αντιμετώπισαν τον Ομέρ Μπέη της Καρύστου και τον Γιουσούφ Αγά ,που τους έτρεψαν σε φυγή .Όταν ο Αγγελής Γοβγίνας αποφάσισε να στραφεί προς τη Χαλκίδα ,με την ομόφωνη γνώμη των Καρυστινών ,όρισε αρχηγό της Καρυστίας τον Κριεζώτη ,ο οποίος αμέσως σχημάτισε σώμα με 1500 πολεμιστές και με τη βοήθεια το μοναχού αδελφού του Γρηγορίου ,στις 22 Φεβρουαρίου έδωσε νέα μάχη στα Στύρα κατά του Ομέρ και τον ανάγκασε να υποχωρήσει .

Μετά τον θάνατο των δύο οπλαρχηγών Αγγελή Γοβγίνα και Ηλία Μαυρομιχάλη στη μάχη αυτή ,ο Κριεζώτης απέμεινε μόνος αρχηγός σε όλη την Εύβοια και πρωταγωνίστησε σε όλες τις μάχες ,μετά τη διακοπή της φιλίας του με τον Βάσο Μαυροβουνιώτη. 

   Όταν τον Μάιο του 1823 η Κάρυστος αντιμετώπιζε τεράστιο κίνδυνο ,ο Κριεζώτης με λίγους πολεμιστές έδωσε σφοδρή μάχη έξω από την Κάρυστο ,στις 5 Μαΐου ,κοντά στο χωριό Βατύσι ,και ανάγκασε τον Ομέρ πασά να παραμείνει έγκλειστος στο φρούριο της πόλης ,που την πολιορκούσε ο Κριεζώτης επί αρκετό διάστημα .Η τεράστια όμως τουρκική δύναμη τον ανάγκασε να λύσει την πολιορκία της Καρύστου και να αποτραβηχτεί με 60 μόνο πολεμιστές στην παραλία της μονής Χιλιαδούς ,από όπου πέρασε στη Σκόπελο και στη συνέχεια στη Σκύρο και στα Ψαρά ,προκειμένου να ζητήσει στρατιωτική ενίσχυση ,εφόσον σε αυτά τα νησιά είχαν καταφύγει πολλοί πολεμιστές .Οι προσπάθειές του όμως δεν καρποφόρησαν ,αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Σκύρο ,όπου συγκρότησε μικρό πολεμικό σώμα και συνέχισε την δράση του υπό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο ,που η κυβέρνηση τον είχε διορίσει αρχηγό της Εύβοιας.   

 Στις 19 Σεπτεμβρίου 1823 ο Κριεζώτης προήχθη στο βαθμό του Χιλίαρχου .Η σοβαρότερη επιτυχία του σε αυτό το διάστημα ,ήταν η σύλληψη του Αχμέτ Κεχαγιά κοντά στο Μαρμάρι ,η πανώλη όμως που θέριζε την περιοχή προσέβαλε και τον Κριεζώτη ,που αναγκάστηκε να αποσυρθεί στη Κέα .Τον Απρίλιο του 1824 ανασύνταξε το στρατιωτικό του σώμα στη Σκύρο και στις 24 μήνα ήταν στο Ναύπλιο ,όπου αναμίχθηκε στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ κυβερνητικών και αντικυβερνητικών .Τον Απρίλιο του 1825 πρωτοστάτησε υπό τον Γκούρα στη μάχη της Άμπλιανης και σε πολλές πολεμικές επιχειρήσεις ,επικρίθηκε όμως γιατί δεν δέχθηκε να πάρει μέρος το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου στην υπεράσπιση του Μεσολογγίου .

Την άνοιξη του 1826 συμμετείχε ,μαζί με τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη και τον Βάσο Μαυροβουνιώτη ,στην εκστρατεία στη Βηρυτό με σκοπό να παρακινήσουν τους χριστιανούς της Συρίας να επαναστατήσουν κατά της Τουρκίας . Η παράτολμη αυτή ενέργεια κατέληξε σε αποτυχία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και έλαβε μέρος στις κυριότερες μάχες ,αρχικά βοηθώντας τον Φαβιέρο στη νέα του εκστρατεία στην Εύβοια .Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να δημιουργήσει ισχυρό στρατόπεδο στην Ανατολική Στερεά και ανέθεσαν την αρχιστρατηγία στον Γ. Καραϊσκάκη ,παρά την πικρία του για την υποβάθμιση του ,τάχθηκε αμέσως υπό την αρχηγία του και έπεισε και τον στρατό του να τον ακολουθήσει .Έκτοτε έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες ,στα Λιόσια (Ιούνιος 1826), στο Χαϊδάρι (6-8 Αυγούστου), προκειμένου να λύσουν την πολιορκία της Ακρόπολης της Αθήνας ,στο Θριάσιο πεδίο (Σεπτέμβριος 1826) ,πάντοτε με το δικό του στρατιωτικό σώμα .  

 Μετά τον θάνατο του Γκούρα φρουράρχου της Ακρόπολης (5 Οκτωβρίου 1826),ο Καραϊσκάκης ανέθεσε στον Κριεζώτη την αρχηγία των πολιορκουμένων. Οργάνωσε αμέσως σώμα από 300 άνδρες και μαζί με τους οπλαρχηγούς Μαρμούρη, Ντεληγιώργη, Τουρκαλέκο και Τσούρα, τη νύχτα της 11^ης προς τη 12^η Οκτωβρίου 1826, διέσπασαν το τουρκικό στρατόπεδο των πολιορκητών και μπήκαν στην Ακρόπολη. Η αποτυχημένη όμως προσπάθεια του Φαβιέρου να λύσει την πολιορκία και ο θάνατος του Καραϊσκάκη είχαν ως αποτέλεσμα την αναγκαστική παράδοση του φρουρίου της Ακρόπολης .   Μέχρι την άφιξη στην Ελλάδα του Καποδίστρια, συνεχίζει τη δράση του σε μικρομάχες στη Σκύρο, στο Τρίκερι, στην Άνδρο κ.α. Όταν ο Δημήτριος Υψηλάντης ανέλαβε την οργάνωση του στρατού σε χιλιαρχίες, ο Κριεζώτης διορίστηκε από τον Κυβερνήτη χιλίαρχος και πήρε μέρος σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Ελλάδα, υπό τον Υψηλάντη και τον Γάλλο στρατηγό Μαίζωνα στην Πελοπόννησο .Στη μάχη της Πέτρας (12.9.1829), που έδωσε τέλος στην Ελληνική Επανάσταση ,πρωταγωνίστησε και ο Κριεζώτης .Μετά την οργάνωση του στρατού σε τάγματα ,ο Κυβερνήτης του ανέθεσε την αρχηγία τριών ταγμάτων στη Λοκρίδα.

 Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια αναμίχθηκε στις διαμάχες των κυβερνητικών και των “συνταγματικών” και τάχθηκε με τον μέρος των δεύτερων .Κατά το επαναστατικό κίνημα του 1843 από τον Μακρυγιάννη και τον Αντώνιο Γεωργαντά ,υποστήριξε τους επαναστάτες και κατέλαβε το φρούριο της Χαλκίδας (τοποθεσία Βασιλικά). Ο λαός της Εύβοιας, κατά τις πρώτες βουλευτικές εκλογές, τον ψήφισε βουλευτή Εύβοιας στις 17 Ιουλίου 1844, και συνέχισε την αντιβασιλική πολεμική του από το βήμα της Βουλής. Οι εχθροί του κατόρθωσαν να επιτύχουν την σύλληψή του και τη φυλάκισή του στη Χαλκίδα το 1847, από όπου απελευθερώθηκε στις 31 Ιουλίου του ιδίου χρόνου με τη βοήθεια του πιστού στρατιώτη Μελέτη Δέδε Κουντουριώτη. Μαζί με μερικούς οπαδούς του κήρυξε αντιδυναστική επανάσταση και οχυρώθηκε στο φρούριο της Χαλκίδας ,στη τοποθεσία Βασιλικά .Η κυβέρνηση έστειλε εναντίον του ισχυρές δυνάμεις ,με έκτακτα ναυλωμένο αυστριακό πλοίο υπό την αρχηγία του αυλάρχη και υπασπιστή του Όθωνος Γαρδικώτη Γρίβα ,ο οποίος άδικα προσπάθησε να τον πείσει να εγκαταλείψει το φρούριο. Ακολούθησαν σκληρές συγκρούσεις και ο Κριεζώτης τραυματίστηκε σοβαρά στην κοιλιά και στο αριστερό χέρι. Για να αποφύγει τη γάγγραινα, έκοψε με μαχαίρι τον βραχίονά του .

Μετά την αποτυχία του κινήματος συμβούλευσε τους άνδρες του να παραδοθούν ,ενώ ο ίδιος κατόρθωσε να διαφύγει και με ιστιοφόρο από την Κύμη κατέφυγε στα Ψαρά και στη Χίο και από εκεί στη Κωνσταντινούπολη και την Προύσα ,όπου έγινε δεκτός από τους ομογενείς με ιδιαίτερες τιμές .Οι προσπάθειες των φίλων του να επιτύχουν από την Ελληνική κυβέρνηση αμνηστία δεν καρποφόρησαν. Εγκαταστάθηκε τελικά στη Σμύρνη και οι Τουρκικές αρχές του επέτρεψαν να καλέσει στη Σμύρνη και την οικογένειά του. Στις 12 Φεβρουαρίου 1853 ο Κριεζώτης πέθανε ξαφνικά και κηδεύθηκε με μεγαλοπρέπεια στον ναό της Αγίας Φωτεινής. Το 1863 ο δήμος Χαλκιδέων πέτυχε να επιτραπεί η ανακομιδή των οστών του ανδρείου αγωνιστή. Στις 13 Οκτωβρίου 1863 έγινε επίσημη τελετή της ανακομιδής των οστών στη Χαλκίδα και λόγους εξεφώνησαν οι Ν. Αποστολίδης, Π. Κουπιτώρης και κατά το μνημόσυνο ο Στ. Δούκας. Κατά τη διάρκεια της τελετής διατυπώθηκε και η άποψη ο Κριεζώτης δεν πέθανε από φυσικό θάνατο, “αλλ’ υπό χειρός τεχνικωτάτου δολοφόνου”.

Η οστεοθήκη εναποτέθηκε στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην κοινότητα Μύτικα. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Χαλκιδέων, με ψήφισμα της 5^ης Απριλίου 1863, αποφάσισε την ανέγερση μνημείου, αντάξιου της γενναιότητας του Ν. Κριεζώτη . 

Ιωάννου Ναθαναήλ: 

 Ευβοέας κληρικός, αρχιμανδρίτης. Έλαβε ενεργό μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του '21 στην Εύβοια την Αττική και το Μεσσολόγι. Μετά το τέλος της Επανάστασης συνέγραψε και ιστορία του αγώνά για την απελευθέρωσή της, με τίτλο "Ευβοϊκά". Στο βιβλίο αυτό εξιστορούνται 4 χρόνια πολέμου στην Εύβοια (1821-1824) και περιγράφονται οι αγώνες και τα παθήματα των Ευβοέων, οι καταδιώξεις και οι λεηλασίες, οι σφαγές και οι αιχμαλωσίες που υπέστη ο πληθυσμός από τους Τούρκους.   Πεθαίνοντας (1880), ο Ιωάννου Ναθαναήλ άφησε ολόκληρη τη βιβλιοθήκη του στην Ιερατική σχολή Χαλκίδας. Μεγάλος αριθμός των βιβλίων αυτών διασώζεται στη Δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη της Χαλκίδας.   

Νεόφυτος (κατά κόσμον Νικ. Αδάμ): 

Γεννήθηκε το 1780 στα Φύλλα Χαλκίδας. Ιεράρχης της Ελληνικής Επανάστασης στην Εύβοια και πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου από 1843-1850. με άγιο και ιερό ζήλο πήρε μέρος στην Επανάσταση εμψυχώνοντας τους Έλληνες στον αγώνα εναντίον των αλλοθρήσκων. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας το 1818 και έπαιξε ηγετικό ρόλο στην Επανάσταση στη Ν. Εύβοια και στις Κυκλάδες. Το 1828 ήταν εκπρόσωπος της Καρύστου στη Συνέλευση της Τροιζήνας. Πέθανε το 1851 και θάφτηκε δίπλα στο Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδας.  

Νικολάου Απόστολος ή Τόλιας:


Το πρωτοπαλλήκαρο του Κριεζώτη. Καταγόταν από τα Στύρα. Διακρίθηκε σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης. Ήταν γενναίος, ευθύς και μετριόφρων. Ένα γεγονός χαρακτηριστικό της αξίας του: οι Τούρκοι, μετά την περίφημη μάχη της Πέτρας, ζήτησαν τον Τόλια ως όμηρο από το στρατάρχη Υχηλάντη, ο οποίος κρατούσε μαζί με τον αρχηγό τους, Αχμέτ μπέη, ως εγγύηση για τη συνομολόγηση της σχετικής συνθήκης. Μετά την Επανάσταση εγκαταστάθηκε στη Λειβαδιά, όπου πέθανε με το βαθμό του συνταγματάρχη της φάλαγγας.